%AM, %22 %924 %2018 %00:%Απρ

Ολυμπιακός είναι...

Written by

24 ώρες μετά το 1-1 και πολλές χιλιάδες ώρες μετά το τελευταίο μου κείμενο στην σελίδα, καταγράφω συναισθήματα που δημιουργήθηκαν μετά απ' αυτό που ζήσαμε χτες στο ΣΕΦ. 

Έχοντας γίνει πολλές φορές γραφικοί για το πόσο δεμένοι είμαστε με την συγκεκριμένη ομάδα (μην με παρεξηγήσει κανείς, δεν κάνω διαχωρισμούς στα τμήματα) θα μεταφέρω εικόνες τυπωμένες στο μυαλό μου απ' το 2ωρο στο παλαι, για το τι είναι ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ 

Ο κόσμος ήθελε πάντα παίκτες να ταυτίζονται με τον τσαμπουκά και την αυταπάρνηση για την φανέλα και αυτή η ομάδα έχει περίσσευμα

Είναι ο Μπόγρης, που δεν μας ήξερε και δεν τον ξέραμε, που με λίγους μήνες στην ομάδα μπήκε μπροστά για τους συμπαίκτες του και τον αρχηγό, και ας λένε οι ΑΡΔ, που ανέβαλε εγχείρηση στο μηνίσκο για να παίξει 5-10 λεπτά και να κάνει κατάθεση ψυχής 

Είναι ο Παπανικολάου που αμα είχε τρίτο πόδι θα έκανε και σε αυτό ένεση για να παίξει, ρισκάροντας ίσως και μια ολόκληρη καριέρα, για να μας δώσει την ανατριχίλα στο 60-54 

Είναι ο Σπανούλης που εντάξει τίποτα... αυτό... Είναι ο Σπανούλης

Είναι ο Στρέλνιεκς που κι αυτός είχε ραντεβού με τις βελόνες για να μην αφήσει την ομάδα μόνη της 

Είναι ο Γουίλτζερ που μπήκε για τρία δεύτερα, κέρδισε το φάουλ και βγήκε καπάκι και πανηγύριζε λες και πέτυχε μπαζερ μπιτερ

Είναι ο Πρίντεζης, που δεν σταύρωνε ούτε λει απ απο τους πόνους, αλλά στην κρίσιμη στιγμή το κόλησε γιατί απλά είναι ένας απο εμάς 

Είναι ο Σφαιρόπουλος, που και τι δεν έχει ακούσει 4 χρόνια, αλλά κι αυτός θα πέσει όρθιος

Είναι το πέταλο που έσπρωξε την ομάδα στα δύσκολα 

Είναι τα παιδιά που στο 0-1, πήγαν και τους είπαν σας πιστεύουμε, ποιός δεν τους πιστεύει άλλωστε? 

Είναι οι πατατάκηδες, οι πουκαμισάτοι, ναι ρε παιδί μου αυτοί που κράζουμε πολλές φορές εμείς οι πιο ατίθασοι, που σηκώνονται όρθιοι στο "Θρύλε παίξε γερά" και για κάποια δεύτερα νιώθουν θύρα 7 κι αυτοί, ξέρουν οτι κι αυτοί βοήθησαν 

Είναι τα φαντάσματα του ΣΕΦ στα ψηλά, χρόνια ολόκληρα εκεί, που όταν κολάει η ομάδα δίνουν σκόρπιες παρέες το νέο σύνθημα και το παίρνουν και τα παιδιά απο κάτω 

Είναι η μορφή του Ρόι που πλανιέται πάνω απο το γήπεδο μαζί με τον Αλφόνσο 

Είναι τα βράδια της Πέμπτης του 94 και του 95, μικρά παιδιά εμείς τότε, στον δρόμο προς το Ισραήλ και την Ισπανία 

Είναι που Σάββατο βράδυ κάθομαι και γράφω μαλακίες αλλά εντάξει... έπρεπε... 

Είναι μία ακόμα Ολυμπιακή βραδιά, που εκεί που μας ξενερώνουν, εκεί μας καυλώνουν... 

 

Εκεί που λες ε πάλι? δεν γίνεται... κι όμως γίνεται

 

Ραντεβού στο Βελιγράδι μάγκες... όχι στο Κάουνας... Στο Βελιγράδι 

 

Να το "σηκώσει" κι ο Ντούντα εντός έδρας, 6 χρόνια μετά, μαζί με τα παιδιά του... 

Members

Επόμενοι Αγώνες

No events to display

Forum latest