%PM, %02 %717 %2012 %18:%Μαρ

Τα λαχανιασμένα παλιόσκυλα...

Written by
Μπήκαμε στην τελευταία ευθεία της κούρσας. Ο καθένας τώρα μαζεύει όσες δυνάμεις του έχουν απομείνει για το τελευταίο σπριντ που θα κρίνει την τελική κατάταξη. Τι γίνεται όμως όταν σου'χει φύγει η σπλήνα στο τρέξιμο, έχεις λαχανιάσει σαν το παλιόσκυλο και βλέπεις οτι ο αιώνιος πρωταθλητής σου ξεφεύγει; Κάνεις κολεγιά με τα άλλα... λαχανιασμένα παλιόσκυλα  προκειμένου να βάλει κάποιος τρικλοποδιά σε αυτόν που πάει να ξεφύγει και να τον σταματήσει.

Προκαλεί έκπληξη σε κανέναν πλέον αυτό που συμβαίνει; Σαφώς και όχι, μάλλον ένα μειδίαμα μας προκαλούν πλέον. Χρόνια τώρα τα ίδια βλέπουμε : Λαχανιασμένα παλιόσκυλα να προσπαθούν να βάλουν τρικλοποδιές. Με συκοφαντίες, με κολεγιές, με πόλεμο μέσω των ΜΜΕ, με ότι μπορούν. "Πουλάει" η ΑΕΚ τον Μανωλά στην Ντιέπρ (μεγάλη συζήτηση σηκώνει αυτό το θέμα, εξ'ου και τα εισαγωγικά) τη στιγμή που το κιτρινόμαυρο τσίρκο παλεύει για την ίδια την ύπαρξη του, λίγο πριν από το παιχνίδι με τον... Παναθηναϊκό. "Θερίζουν οι θλάσεις" μας ενημερώνει εφημερίδα της Βόρειας Ελλάδας "τον ΠΑΟΚ, χωρίς 6 παίκτες με τον Παναθηναϊκό". Τι ατυχία, ε; Κρίμα... Φανταστείτε τώρα να έφευγε ο Μανωλάς από την ΑΕΚ παραμονές του αγώνα με τον Ολυμπιακό. Φανταστείτε να "θέριζαν οι θλάσεις" τον ΠΑΟΚ, πριν από αγώνα με τον Ολυμπιακό. Σκάνδαλο, ντροπή, αίσχος. Ενώ τώρα; Ακόμα και "δεν παίζει ούτε ο Γκαρσία γιατί έχει περίοδο" να έλεγαν, πάλι στην "ατυχία" θα το έριχναν.

Αυτά να τα βλέπουν οι δικοί μας, στελέχη, προπονητές και ποδοσφαιριστές και να αφήσουν τις δηλώσεις στην άκρη για λίγο. Ξοπίσω τους βρίσκονται τα λαχανιασμένα παλιόσκυλα, που δεν τα ενδιαφέρει αν θα τερματίσουν στην τελευταία θέση ή αν γίνονται ρεζίλι στα μάτια των ίδιων τους των οπαδών. Η μεγάλη εικόνα είναι να βάλουν την τρικλοποδιά στον πρώτο. Στο χέρι του πρώτου λοιπόν είναι αν θα αφήσει τα παλιόσκυλα να τον ρίξουν κάτω, ή αν θα τους πετάξει... φόλα.
%PM, %28 %675 %2012 %17:%Φεβ

Λίγη υπομονή, διάολε...

Written by
Σαφώς και όλοι οι ποδοσφαιριστές έχουν την τιμή τους. Σαφώς και δεν θέλουμε να βλέπουμε τους καλούς ποδοσφαιριστές μας να φεύγουν, ειδικά αυτούς που είναι σε πολύ καλή ποδοσφαιρικά ηλικία. Και οι δύο οπτικές αυτές, έχουν τα δική τους λογική και δεν μπορεί κανείς να αποκλείσει τη μία εκ των δύο.

- "Είναι δυνατόν να αφήνουμε τους καλούς μας ποδοσφαιριστές να φεύγουν";
- "Είναι δυνατόν να κρατήσεις έναν ποδοσφαιριστή που δεν θέλει να μείνει";

Με όποια σειρά και αν μπουν αυτές οι προτάσεις, η μία ακολουθεί την άλλη. Η μία έρχεται ως απάντηση της άλλης. Όποια πλευρά και αν βλέπει κάποιος ως πιο λογική, δεν μπορεί να αποκλείσει την άλλη ως παράλογη.

Αφορμή για το παρόν κείμενο αποτελεί η φιλολογία / παραφιλολογία που έχει αναπτυχθεί τις τελευταίες ημέρες σχετικά με το μέλλον του Κέβιν Μιραλάς στην ομάδα. Μια παραφιλολογία που συντηρεί και ο ίδιος με τις πρόσφατες δηλώσεις του, όπου άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο της αποχώρησης του από την ομάδα. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα απ'την αρχή : Ο Μιραλάς φέτος έκανε ένα κακό ξεκίνημα στο πρωτάθλημα. Παίζοντας πλέον στα άκρα - αφού ο Τζεμπούρ βρισκόταν σε παραγωγικό οίστρο - δεν έβρισκε το ίδιο συχνά το δρόμο για τα δίχτυα με αποτέλεσμα να πραγματοποιεί μέτριες - κακές εμφανίσεις και τον κόσμο να αγανακτεί με τις επιλογές του να προσπαθεί να τελειώνει μόνος τις φάσεις, ψάχνοντας το γκολ. Η κατάσταση άλλαξε άρδην από τον Νοέμβριο και μετά, όταν ο Αλγερινός άρχισε να παρουσιάζει σημάδια κόπωσης για να ακολουθήσουν αργότερα και κάποιοι μικροτραυματισμοί που τον έβγαλαν έξω από το πλάνο προσωρινά. Το διάστημα αυτό ο Μιραλάς άρχισε να βρίσκει τον εαυτό του και με κάποιες καλές εμφανίσεις και γκολ, ανέβασε την ψυχολογία του και έγινε και πάλι σύνθημα.

Ωστόσο, διάλεξε λάθος timing να εκδηλώσει τις επιθυμίες του. Άρχισε να συζητάει για μεταγραφή, αποκαλύπτοντας μάλιστα ενδιαφέρον από πλευράς ΤΣΣΚΑ Μόσχας, το οποίο απέρριψε ο ίδιος όπως είπε. "Αν φύγω απ'τον Ολυμπιακό θα φύγω τον Ιούνιο και από την μπροστινή πόρτα", φέρεται να είπε. Δεν έχει άδικο. Όταν βομβαρδίζεσαι από δημοσιεύματα για το πόσο παικταράς είσαι, για το πόσες ομάδες θυσιάζουν κοκκόρια και παρθένες ως σπονδή στο όνομα σου, για το πόσοι πρόεδροι πέφτουν στα ναρκωτικά και το πόσοι προπονητές απειλούν να πέσουν από πολυκατοικίες αν δεν επιλέξεις την ομάδα τους, έχεις κάθε δικαίωμα να ονειρεύεσαι μεγαλεία στα 24 σου. Το θέμα είναι να υπάρχει λίγο μυαλό...

Κανείς δεν είπε οτι οι ποδοσφαιριστές είναι τέτοιου πνευματικού επιπέδου ώστε στον ελεύθερο χρόνο τους να ασχολούνται με τουρνουά σκάκι ή μελετούν νευρωνικά δίκτυα. Περιμένεις όμως - ειδικά από ορισμένους αγαπητούς στον κόσμο - να βάζουν λίγο το ρημάδι να δουλεύει. Γιατί προφανώς με το να λες για μεταγραφές και το αν θα φύγεις το καλοκαίρι ΑΥΤΗ τη χρονική στιγμή, που η ομάδα παίζει όλη τη χρονιά μέσα σε ένα μήνα, δε το βάζεις το ρημάδι να δουλέψει. Και δε σκέφτεσαι πως η ομάδα σου και ο κόσμος άπλωσε ασπίδα προστασίας προς το πρόσωπο σου, όταν το καλοκαίρι σε φωτογράφιζαν σαν τον νιόπαντρο αθλητή που τον έπιασε η γυναίκα του να κάνει τσιμπιριμπλόν μέσα στο σπίτι τους με άλλη. Και πως κάθε κακή εμφάνιση συνοδευόταν αντί από μπινελίκι - όπως συμβαίνει με άλλους - με χειροκροτήματα και το γνωστό σύνθημα "είσαι ο καλύτερος..." κλπ.

Όχι, δεν περιμένω αφοσίωση στην ομάδα, υποταγή στον προπονητή και τον πρόεδρο και να φυλάττει μέχρι τελευταίας ρανίδος του αίματος του τας σημαίας ο κάθε ποδοσφαιριστής που μας βλέπει ως σκαλοπάτι. Περιμένω όμως το αυτονόητο : Να σέβεται απόλυτα όσους τον σέβονται. Δεν θα αλλάξει τίποτα αν συζητήσει τα μελλοντικά του σχέδια σε 2 μήνες : Ουσιαστικά, κατ'εμέ, αυτό που κάνει ο Μιραλάς τώρα, είναι να δηλώνει "όσοι πιστοί προσέλθετε".

Επειδή ανέφερα μόνο την πλευρά Μιραλάς, δυό λόγια και για την πλευρά της διοίκησης : Ατάκες όπως "έριξε πόρτα στην ΤΣΣΚΑ ο πρόεδρος", ενδεχομένως να βρίσκουν πρόσφορο έδαφος σε λειβάδια, για όσους βόσκουν κουτόχορτο, αλλά εκεί μόνον. Ο Μιραλάς έχει τέτοια ρήτρα που αν μια Ρώσικη ομάδα αποφάσιζε να κινηθεί για την απόκτηση του, θα φαινόταν σαν να δαπανούσε στραγάλια για την απόκτηση του. Επομένως, κανείς πρόεδρος δεν "έριξε πόρτα" σε καμμιά ΤΣΣΚΑ : Αν οι Ρώσοι αποφάσιζαν να ρίξουν στο τραπέζι τα 4 εκ. ευρώ της ρήτρας του Βέλγου, σήμερα ενδεχομένως να κατηγορούσαμε το παλιόπαιδο τον Βέλγο που μας άφησε στα κρύα του λουτρού και να διαβάζαμε πρωτοσέλιδα όπως το επικό "Χα-Ζε Ρομπέρτο, δεν ξέρεις τι χάνεις". Στον Ολυμπιακό, όποιος δεν θέλει να μείνει, στο καλό να πάει και να μας γράφει. Αυτό όμως, η επιθυμία χρήσιμων ποδοσφαιριστών να φύγουν, δεν θα αποτελεί εσαεί βάπτισμα στον Ιορδάνη ποταμό για την εκάστοτε διοίκηση. Ο νοών νοείτο.
%PM, %24 %944 %2012 %23:%Φεβ

Το μεγάλο κέρδος...

Written by
Η ομάδα μας κατάφερε να προκριθεί στην επόμενη φάση του Europa League και έχει την ευκαιρία, κερδίζοντας την Ουκρανική Μέταλιστ Χάρκιβ, να φτάσει στους "8" της διοργάνωσης, στοχεύοντας ακόμη ψηλότερα. Αυτό όμως είναι μια άλλη ιστορία. Το μεγάλο κέρδος κατ'εμέ δεν είναι η πρόκριση στην επόμενη φάση, ούτε το μηδέν παθητικό για άλλο ένα ματς, ούτε η (δικαιολογημένη) ηρωοποίηση του Ρόι Κάρολ, που έδωσε άλλο χρώμα στον αγώνα. Σημαντικά όλα αυτά, αλλά το μεγάλο κέρδος είναι άλλο.
 
Το μεγάλο κέρδος είναι η αλλαγή της νοοτροπίας της ομάδας. Η αλλαγή της αγωνιστικής φιλοσοφίας της. Ο Ολυμπιακός προσπαθεί ανεξαρτήτως αντιπάλου να ορίσει εκείνος την εξέλιξη του παιχνιδιού. Φέτος βλέπουμε οτι η ομάδα έχει την ίδια λογική, τη φιλοσοφία "να παίξω εγώ τη μπάλα μου", ανεξαρτήτως αν τον αντίπαλο τον λένε Ρουμπίν Καζάν ή Άρσεναλ. Υπάρχουν φορές που καταφέρνουμε να επιβληθούμε πλήρως των αντιπάλων. Υπάρχουν φορές που περνάμε δύσκολες στιγμές, όπως στο δεύτερο ημίχρονο με την Ρουμπίν στο Καραϊσκάκη. Είναι λογικό να υπάρχουν καλές και κακές στιγμές, δεν είμαστε η Μπαρτσελόνα. Αυτό όμως που παραμένει σταθερό είναι η νοοτροπία της ομάδας να ελέγξει εκείνη τον αγώνα. Να πάρει τα ηνία, απαγκιστρωμένη από φιλοσοφίες του παρελθόντος που έλεγαν "όλοι πίσω, μήπως βγεί αντεπίθεση και βάλουμε κανένα γκολ" και οδηγούσαν σε τιμητικές ήττες, ή που έλεγαν "ο Ολυμπιακός πρέπει να παίζει φουλ επίθεση" και οδηγούσαν σε βραδιές που δεν θέλουμε να θυμόμαστε.

Ο Ολυμπιακός της σεζόν 2011-2012 με τα σκαμπανεβάσματα του, με τα πάνω του και τα κάτω του, είναι μια ομάδα που θέλει να παίζει ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας και το καταφέρνει στην πλειοψηφία των αγώνων που δίνει, είτε είναι αγώνες πρωταθλήματος, είτε κυπέλλου, είτε Ευρώπης, ανεξαρτήτως ονόματος και δυναμικότητας αντιπάλου. Βάζει την απαραίτητη σκοπιμότητα στο παιχνίδι του, αλλά δεν παραδίδεται μοιρολατρικά στη διάθεση του αντιπάλου. Ακόμα και το
χθεσινό αγχωτικό 1-0, για παράδειγμα, έχει έστω την παραμικρή σχέση με το "περήφανο" 0-0 του ΠΑΟΚ στο Ούντινε, με τους Ιταλούς να χάνουν μια μεγάλη ευκαιρία κάθε πεντάλεπτο; Άλλο να σου πάνε όλα στραβά σε κάποια ματς και να σε βοηθήσει η τύχη, άλλο να πηγαίνεις στους αγώνες με το σταυρό στο ένα χέρι και το ευαγγέλιο στο άλλο και μετά να τα ρίχνεις στον διαιτητή, στην κούραση απ'το πρωτάθλημα και την ηττοπάθεια των ποδοσφαιριστών.

Ας αναλογιστούμε επίσης πόσο μεγαλύτερη αξία έχει αυτή η αλλαγή νοοτροπίας / φιλοσοφίας της ομάδας, όταν επιτυγχάνεται με τις συγκεκριμένες υπάρχουσες συνθήκες : Ο Ολυμπιακός του σήμερα δεν είναι μια ομάδα που ο σταρ είναι το Χ - μεγάλο όνομα - ποδοσφαιριστής, ο Υ πρόεδρος-τοτέμ ή ο Ζ προπονητής-γκουρού-δάσκαλος. Ο σταρ στον Ολυμπιακό του 2011-2012, είναι η ίδια η ομάδα. Από το πρώτο μέλος της ως το τελευταίο.
%PM, %25 %754 %2011 %19:%Μαρ

Αδικίες και τρίχες κατσαρές...

Written by
Ευκαιρίας δοθείσης μιας και λόγω του αγώνα της Εθνικής ομάδας με τη Μάλτα δεν υπάρχει αγωνιστική κίνηση, δημοσιεύω σήμερα ένα άρθρο - απάντηση στην αντιΟλυμπιακή προπαγάνδα των αλλόθρησκων αλλά και των αντικειμενικών, το οποίο βασίζεται σε στοιχεία που μου έστειλε ο φίλος spk. Χρειάζεται να τα υπενθυμίζουμε αυτά, γιατί με το θέατρο που έχει στηθεί από το ντέρμπι με τις λουλουδούδες της Λεωφόρου και μετά, αν διαβάσει κάποιος που δεν ασχολείται, κάποιος που δε ζει σε αυτή τη χώρα, θα νομίζει οτι ο Ολυμπιακός με παίκτες που βρήκε στα αμπάρια κάποιου καρβουνιάρικου ή στα φανάρια πολυσύχναστων δρόμων, κατακτά άδικα τίτλους απέναντι σε ομάδες με αξιόλογα ρόστερ και με επενδύσεις πολλαπλάσιες απ'τις δικές του. Ας τα δούμε όμως...
 
Πάμε σε αυτό το link (κάντε click εδώ), στο site του Εθνικού Τυπογραφείου δηλαδή, όπου δημοσιεύονται όλα τα Φύλλα Εφημερίδας της Κυβερνήσεως και στο πλαίσιο "Επωνυμία Εταιρείας" πληκτρολογήστε ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ. Η αναζήτηση θα επιστρέψει αποτελέσματα για όλες τις εμπορικές χρήσεις όλων των ΠΑΕ από το 1993 κι έπειτα (για τις περισσότερες) - μεταξύ αυτών και των ισολογισμών τους. Για ευκολία, παραθέτω το κόστος της ποδοσφαιρικής ομάδας για κάθε χρονιά αλλά και το πώς έκλεισε τη χρήση της για όλες τις σεζόν μέχρι τώρα.

Σημείωση : Ο ισολογισμός π.χ. της σεζόν 1994-95 της εκάστοτε ΠΑΕ δημοσιεύεται σε ΦΕΚ το Δεκέμβριο του 1995, όπερ μεθερμηνευόμενον πως το μπάτζετ της σεζόν 2009-10 βγήκε το Δεκέμβριο του 2010. Πρώτα αναγράφεται το κόστος του ποδοσφαιρικού τμήματος ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΟ ΣΥΝΟΛΙΚΟ ΜΠΑΤΖΕΤ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ, γιατί αυτό που μετράει είναι η αξία της ομάδας στο γήπεδο και μετά από αυτό το αποτέλεσμα χρήσης, η σούμα δηλαδή, το αν το μαγαζί ΣΥΝΟΛΙΚΑ ΠΙΑ, ΜΕ ΟΛΑ ΜΕΣΑ είχε κέρδος ή ζημιά. Αν υπάρχει αρνητικό πρόσημο μπροστά από το ποσό, σημαίνει φυσικά ζημιά. ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΙΝΑΙ Ο,ΤΙ ΠΙΟ ΕΠΙΣΗΜΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΠΙΔΕΧΟΝΤΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΜΙΚΡΗ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ, γιατί για όσους το αγνοούν, η κάθε μία ανώνυμη εταιρεια υποχρεούται βάσει νόμου να δημοσιεύει σε ΦΕΚ όλες τις εταιρικές της πράξεις, μεταξύ αυτών και τους ισολογισμούς της. Προχωράμε λοιπόν :

1993-94
Ολυμπιακός  1,53 δις δραχμές      -1,13 δις δραχμές
Παναθηναικός 914 εκ. δραχμές      -69 εκ. δραχμές

1994-95
Ολυμπιακός   1,85 δις δραχμές      -753 εκ. δραχμές
Παναθηναικός  698 εκ. δραχμές      -438 εκ. δραχμές

1995-96
Ολυμπιακός   2,1 δις δραχμές        -442 εκ. δραχμές
Παναθηναικός 1,49 δις δραχμές      +378 εκ. δραχμές

1996-97
Ολυμπιακός   3,2 δις δραχμές        -1,1 δις δραχμές
Παναθηναικός  850 εκ. δραχμές       +24 χιλιάδες δραχμές

1997-98
Ολυμπιακός   3,9 δις δραχμές        -499 εκ. δραχμές
Παναθηναικός  1,2 δις δραχμές       -1,1 δις δραχμές

1998-99
Oλυμπιακός   6,2 δις δραχμές         -1,5 δις δραχμές
Παναθηναικός 2,1 δις δραχμές         -692 εκ. δραχμές

1999-00
Ολυμπιακός   9,3 δις δραχμές          -4,7 δις δραχμές
Παναθηναικός  2,9 δις δραχμές         -2,4 δις δραχμές

2000-01
Ολυμπιακός   12,6 δις δραχμές         -5,3 δις δραχμές
Παναθηναικός  7,5 δις δραχμές          -3,9 δις δραχμές

2001-02
Ολυμπιακός   39,7 εκ. ευρώ             -11 εκ. ευρώ
Παναθηναικός  28,3 εκ. ευρώ            +8,3 εκ. ευρώ

2002-03
Ολυμπιακός   41,4 εκ. ευρώ             -26,3 εκ. ευρώ
Παναθηναικός  21,3 εκ. ευρώ            -14,2 εκ. ευρώ

2003-04
Ολυμπιακός   27,7 εκ. ευρώ             -10,9 εκ. ευρώ
Παναθηναικός  18,3 εκ. ευρώ            +1,1 εκ. ευρώ

2004-05
Ολυμπιακός   33 εκ. ευρώ             -2,2 εκ. ευρώ
Παναθηναικός  20,3 εκ. ευρώ         +500 χιλ.. ευρώ

2005-06
Ολυμπιακός   35,3 εκ. ευρώ             -2,8 εκ. ευρώ
Παναθηναικός 19,5 εκ. ευρώ             -4,5 εκ. ευρώ

2006-07
Ολυμπιακός   34,5 εκ. ευρώ             +3,3 εκ. ευρώ
Παναθηναικός  21,5 εκ. ευρώ            -6,2 εκ. ευρώ

2007-08
Ολυμπιακός   46,4 εκ. ευρώ             +3,3 εκ. ευρώ
Παναθηναικός  24,4 εκ. ευρώ            -11,4 εκ. ευρώ

2008-09
Ολυμπιακός   55,9 εκ. ευρώ             -26,7 εκ. ευρώ
Παναθηναικός 41,2 εκ. ευρώ             -11 εκ. ευρώ

2009-10
Ολυμπιακός   53,6   εκ. ευρώ            -5,3 εκ. ευρώ
Παναθηναικός 54,6   εκ. ευρώ              -30   εκ. ευρώ

Ωραία πράγματα, ε; Να φανταστεί κανείς οτι η σύγκριση γίνεται μόνο μεταξύ Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού, γιατί η σύγκριση με μεγέθη όπως η μάνα ΑΕΚ και το ΠΑΟΚ καθιστούν τα αποτελέσματα... κωμωδία. Γίνεται πιο ενδιαφέρον δε, αν επεκτείνουμε την έρευνα και στις ομάδες μπάσκετ : Στο ίδιο link και στο ίδιο πλαίσιο κειμένου πληκτρολογήστε ΚΑΛΑΘΟΣΦΑΙΡΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ. Θα δώσει ισολογισμούς και εταιρικές πράξεις ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΚΑΕ, από το 1998 και μετά που έγιναν ΚΑΕ. Θαυμάστε :

1998-99
Ολυμπιακός  4,3 δις δραχμές      -755 εκ. δραχμές
Παναθηναικός 2,7 δις δραχμές     -393 εκ. δραχμές

1999-00
Ολυμπιακός   3,5 δις δραχμές      -437 εκ. δραχμές
Παναθηναικός  3,5 δις δραχμές      -1,1 δις δραχμές

2000-01
Ολυμπιακός  3,7 δις δραχμές        -704 εκ. δραχμές
Παναθηναικός  3,9 δις δραχμές      -1,6 δις δραχμές

2001-02
Ολυμπιακός   10,8 εκ. ευρώ          -6,3 εκ. ευρώ
Παναθηναικός   10,3 εκ. ευρώ        -4,5 εκ. ευρώ

2002-03
Ολυμπιακός   7,1 εκ. ευρώ            -4,2 εκ. ευρώ
Παναθηναικός  7,8 εκ. ευρώ           -4,5 εκ. ευρώ

2003-04
Ολυμπιακός   5,4 εκ. ευρώ            -5 εκ. ευρώ
Παναθηναικός  6,6 εκ. ευρώ           -81 χιλ. ευρώ

2004-05
Ολυμπιακός   4,7 εκ. ευρώ             -3,4 εκ. ευρώ
Παναθηναικός  7,9 εκ. ευρώ             +3,2 εκ. ευρώ

2005-06
Ολυμπιακός   6,8 εκ. ευρώ             -5,3 εκ. ευρώ
Παναθηναικός  8 εκ. ευρώ               -800.000 ευρώ

2006-07
Ολυμπιακός   10,6 εκ. ευρώ            -7,3 εκ. ευρώ
Παναθηναικός   11,5 εκ. ευρώ          -2,7 εκ. ευρώ

2007-08
Ολυμπιακός   16,2 εκ. ευρώ            -12,4 εκ. ευρώ
Παναθηναικός  15,3 εκ. ευρώ            -6,5 εκ. ευρώ

2008-09
Ολυμπιακός    28,7 εκ. ευρώ            -28,7 εκ. ευρώ
Παναθηναικός   18,1 εκ. ευρώ            -10 εκ. ευρώ

2009-10
Ολυμπιακός    34,9 εκ. ευρώ              -32,6 εκ. ευρώ
Παναθηναικός  19,9 εκ. ευρώ               -12,3 εκ. ευρώ

Πολύ ενδιαφέρον, ε; Ηχηρή απάντηση στην αντιΟλυμπιακή προπαγάνδα, δεν νομίζετε; Τη γενική εικόνα σίγουρα την είχαμε, αλλά εδώ την τεκμηριώνουμε και με αδιάσειστα στοιχεία. Αυτός που ξοδεύει ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑ από τον άλλον, έχει και τον πρώτο λόγο στις επιτυχίες, ειδικά αν μιλάμε για αθλητισμό. Αν η χρηματική διαφορά είναι συγκρίσιμη, τότε συζητάμε και για άλλους παράγοντες, όπως οργάνωση, προπονητή, υγεία σε ποδοσφαιρικό σύνολο και τα λοιπά. Αν όμως ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ είσαι κατά πολύ από πάνω, τότε θα παίρνεις και τις κούπες στο σύνολο. Εξαίρεση η περυσινή χρονιά, που λέχθηκε πολλάκις και όχι μόνο απ'τις γνωστές "φωνές" των ΜΜΕ ότι "φράγκο δεν έβαλε ο Κόκκαλης", αλλά αποδεικνύεται ότι τελικώς είχαμε το ίδιο μπάτζετ με τον Παναθηναϊκό. Και πάλι επειδή μια χρονιά ενώθηκαν και ΑΠΛΩΣ μας έφτασαν, είναι έτοιμοι να διαλυθούν. Αφήστε που αν κάποιος πεί "ναι, αλλά παίρνατε τα πρωταθλήματα και τα λεφτά από τους ομίλους, γι'αυτό έβαζε παραπάνω ο Κόκκαλης", θα διαψευστεί από την περίοδο 1993-97, που είχαμε και πάλι ΚΑΤΑ ΠΟΛΥ υψηλότερο μπάτζετ.

Στο δε μπάσκετ,που μας λένε ότι "το παράτησε ο Κόκκαλης" και "μη μιλάτε, τα σκάνε οι Γιαννακόπουλοι και παίρνουν κούπες", φαίνεται ότι και εκεί ΤΙΣ ΜΙΣΕΣ ΧΡΟΝΙΕΣ ΒΑΖΑΜΕ ΠΑΡΑΠΑΝΩ. Ειδικά τα τελευταία 2 χρόνια με τους Αγγελόπουλους, έχουμε 1,5 φορά περισσότερο μπάτζετ και μας κλέβουν πρωταθλήματα. Και ακούς πάλι τα "μη μιλάς" και από γαύρους... και είναι να τρελαίνεσαι.

Για τη φετινή χρονιά, 2010-2011, οι ισολογισμοί θα βγουν τον Γενάρη ή κάπου εκεί κοντά. Και - ευκαιρίας δοθείσης - επειδή λέγεται ότι "ο Μαρινάκης διαχείριση έκανε, το μπάτζετ παίζει να είναι και μικρότερο από πέρυσι", υπενθυμίζουμε τι λένε εδώ... ενώ για το βάζελο ισχύει αυτό.

Δηλαδή δίχως εξασφαλισμένα έσοδα από το C.L., αν βάλουμε μέσα τα λεφτά που ήδη πήρε η Σεντ Ετιέν για τον Μιραλάς και που θα πάρει η Λίβερπουλ για τον Ριέρα, ΕΞΤΡΑ, αφού έπιασε αριθμό συμμετοχών με την ομάδα και βέβαια πήραμε πρωτάθλημα και μπαίνουμε στους ομίλους - τα οποία ΔΕΝ ΣΥΝΥΠΟΛΟΓΙΖΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΠΙΟ ΠΑΝΩ ΚΕΙΜΕΝΟ - ο Μαρινάκης έβαλε 3 και 4 φορές περισσότερα λεφτά από το βάζελο, που πήρε και όλο το market pool μετά τον αποκλεισμό του ΠΑΟΚ από τον Άγιαξ. Και κάλυψε και καμιά 30 εκ. ευρώ ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις που άφησε ο Κόκκαλης, που τις είχε μεν διακανονίσει, αλλά που δεν ήθελε να τις πληρώσει ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ να κάνει μεταγραφές που χρειάζονταν στην ομάδα, όπως ο ίδιος ο Κόκκαλης δήλωσε δημόσια στο Δ.Σ. του Μαΐου του 2010, πριν πουλήσει.

Εμείς θέλαμε ΚΑΙ τις υποχρεώσεις μας να καλύψουμε, για αν μην χρωστάμε, αλλά ΚΑΙ μεταγραφές πολλών παικτών να κάνουμε, για να πάρουμε το πρωτάθλημα. Ο Κόκκαλης αναμφισβήτητα ήταν και παραμένει ο μεγαλύτερος πρόεδρος στην ιστορία του Ολυμπιακού, αλλά ΤΩΡΑ, ΑΥΤΗΝ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ δεν μπορούσε να μας δώσει αυτό που θέλαμε, αφού πάνω απ'όλα και ο ίδιος δεν ήθελε... "Αρκετά έβαλα εγώ, ας βάλει κάποιος άλλος" είχε πεί λίγες ημέρες πριν ξεκινήσει η διαδικασία της πώλησης στον Μαρινάκη αν θυμάστε.

Αυτά τα ολίγα για να αποκαθίσταται η αλήθεια και να σταματήσουν και αρκετοί δικοί μας να πιπιλάνε την καραμέλα των ζελέδων αντικειμενικών.

%AM, %15 %446 %2011 %11:%Μαρ

Το θέατρο του παραλόγου...

Written by
Υπάρχουν μερικές φωνές που επικροτούν τη "σκληρή" στάση του ΓΓΑ κου Μπιτσαξή απέναντι στη διοργανώτρια αρχή και την απαίτηση / εντολή του να επανέλθει η διοργάνωση του πρωταθλήματος στην ΕΠΟ, την οποία σκληρή στάση εντείνει με την πρόθεση του να "παγώσει" την επιχορήγηση των ομάδων μέσω ΟΠΑΠ. Αφ' ενός, το διαχρονικό πρόβλημα του Ελληνικού ποδοσφαίρου ήταν η πολυσυζητημένη διαιτησία, η οποία ποτέ δεν έφυγε από την σκέπη της ΕΠΟ, άρα επί της ουσίας το να διοργανώσει το πρωτάθλημα η Superleague, η ΕΠΟ ή η πιτσαρία του Θρασύβουλα δεν λύνει απολύτως τίποτα. Αφ'ετέρου, θα θυμίσω στον λαλίστατο όποτε πρόκειται για τον Ολυμπιακό ΓΓΑ μια ιστοριούλα από το σχετικά κοντινό παρελθόν : Το καλοκαίρι του 2006 με την πρόταση Πανόπουλου για τη δημιουργία μιας νέας εταιρείας που θα αναλάβει τη διοργάνωση του πρωταθλήματος, ο τότε "άρχοντας" του αθλητισμού, Γιώργος Ορφανός, εμφανίζει ένα νομοσχέδιο το οποίο αποτελούσε ξεκάθαρη παρέμβαση της πολιτείας στα του ποδοσφαίρου. Το νομοσχέδιο συνοδεύτηκε από κορόνες του στυλ "καμμιά FIFA και καμμιά UEFA δεν μπορεί να μας πεί πως θα κυβερνήσουμε τον τόπο", σίγουρος 100% για τον εαυτό του. Τη συνέχεια τη θυμάστε; Ο Γκαγκάτσης πήγε στον Μπλάτερ, ο Μπλάτερ θεώρησε παρεμβατικό το έργο του Ορφανού και απέκλεισε τις Ελληνικές ομάδες απ'τις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις και το νομοσχέδιο μαζεύτηκε άρον άρον για να αρχίσουν τα παρακάλια στον Γκαγκάτση να μεσολαβήσει ώστε ο Μπλάτερ να αναιρέσει την εντολή αποκλεισμού. Καλό το παπατζιλίκι και τα παχιά λόγια, στις πράξεις είναι τα ζόρια...

Για τις αντικειμενικές και αλλόθρησκες εφημερίδες που αποκαλούν τη Superleague, "σούπερ μπόχα", "σούπερ στήσιμο" ή οτιδήποτε άλλο, οφείλουμε να τους φρεσκάρουμε τη μνήμη : Η Superleague ιδρύθηκε το καλοκαίρι του 2006. Μια τέτοια διοργάνωση αποτέλεσε ιδέα του Πέτρου Κόκκαλη αρχικά στα τέλη της δεκαετίας του '90, με τις παραγοντάρες του τόπου τότε να τον θεωρούν ονειροπόλο ή "εκτός πραγματικότητας". Ο Σωκράτης Κόκκαλης είχε επανέλθει λίγο καιρό αργότερα καταθέτοντας πρόταση για την αναβάθμιση του αθλήματος, θεωρώντας υπερβολικό τον αριθμό των 16 - 18 ομάδων αντιπαρατάσσοντας οτι το ιδανικό μοντέλο για την Ελλάδα θα ήταν στα πρότυπα του πρωταθλήματος Σκωτίας, ήτοι 10 ομάδες που θα παίζουν 3 γύρους και μετά playoffs. Επεσήμανε επίσης οτι αν θέλουμε να μιλάμε για ανταγωνιστικό προϊον, η μεγάλη κατηγορία δεν μπορεί να έχει παραπάνω από 12 ομάδες. Φαντάζεστε φυσικά ποιοί ήταν αυτοί που αντέδρασαν σε αυτό το ενδεχόμενο, ε; Οι "εξυγιαντικές δυνάμεις του τόπου", με μπροστάρηδες τον Παναθηναϊκό και την ΑΕΚ, που κόπτονται κατά τα άλλα για το καλό του ποδοσφαίρου.

Πίσω στο 2006 λοιπόν... Ο Πανόπουλος παρουσιάζει το πλάνο του για μια νέα εταιρεία που θα αναλάβει τη διοργάνωση του πρωταθλήματος αντί της ΕΠΟ, με την πλειοψηφία των ομάδων να συμφωνεί με την κίνηση και τον Παναθηναϊκό πρώτο πρώτο που δια στόματος Γιάννη Βαρδινογιάννη έσπευσε να συμφωνήσει με την κίνηση, ενώ και οι άλλες ομάδες συμφώνησαν με τον Ολυμπιακό να εκφράζει τις αντιρρήσεις του για το θέμα της διαχείρισης των τηλεοπτικών και τον ΠΑΟΚ να κατεβάζει δική του πρόταση. Η προσχώρηση του Ολυμπιακού τότε στη Λίγκα θεωρήθηκε ήττα του Κόκκαλη και νίκη του Βαρδινογιάννη και όλοι μιλούσαν για νέα εποχή, κάθαρση, όλα αυτά τα ωραία, ζουμερά και δακρύβρεχτα που πλασάρουν οι τριτοδεύτεροι και τα τσιράκια τους. Και φτάνουμε στο σήμερα, όπου η Superleague μας πλασάρεται λίγο-πολύ ως "τέχνασμα του Ολυμπιακού για να ελέγχει πρόσωπα και πράγματα", τη στιγμή που σε αυτή τη λίγκα ο Παναθηναϊκός είχε προεδρεύσει 2 φορές - 3 επί της ουσίας, αφού και η προεδρία Πηλαδάκη της σεζόν 2008-2009 λίγο απείχε από την προεδρία Βαρδινογιάννη ή Πατέρα. Μέχρι πέρυσι η Superleague ήταν καθαγιασμένη... και ξαφνικά φέτος, με τον Ολυμπιακό να βρίσκεται ένα βήμα από τον τίτλο, "βρώμισε"... Ωραίο το παραμύθι, έχει αδιάφθορους δικηγόρους, τρομοκρατημένους διαιτητές, καλωδιωμένα γραφεία, ψυχανώμαλους Γάλλους μόδιστρους... αλλά δεν έχει δράκο.

Υ.Γ. : Αλήθεια, ο εισαγγελέας πότε θα καλέσει τον αέρα-Πατέρα να εξηγήσει τι θα πεί "εγώ καθάρισα τη μπουγάδα";
%AM, %10 %440 %2011 %11:%Ιαν

Και που'στε ακόμα...

Written by
Άνετα πέρασε η ομάδα εχθές από την Κέρκυρα. Στο πρώτο τριαντάλεπτο του ματς δεν βλεπόταν είναι η αλήθεια, αλλά από το 30' και μετά μας αποζημίωσε με την εμφάνιση της. Δεν θάμπωσε κιόλας, μην τρελαινόμαστε, αλλά αναμφισβήτητα έκανε ένα πολύ καλό παιχνίδι και άξιζε σίγουρα μεγαλύτερο σκορ απέναντι σε μια ομάδα που έπαιζε το σύστημα "Ελευθερία ή Θάνατος", με 8 παίκτες πίσω από την σέντρα και ανεπανάληπτο ταμπούρι. Το σημαντικό είναι οτι ο Θρύλος έκανε τόσες φάσεις απέναντι σε μια ομάδα που έπαιζε κλεισμένη μέσα στην περιοχή της και αυτό αν μη τι άλλο, λέει πολλά.

Είναι φως φανάρι οτι η γραμμή που περνάει θα είναι "υποκατάστημα η Κέρκυρα, Επστάϊν, Στολτίδης, Μπάντοβιτς, θα πάει εκεί ο Μονιάκης μάλλον, ε, εύκολο...". Η αλήθεια είναι πως οι τρείς προερχόμενοι από τον Ολυμπιακό κάθε άλλο παρά να μας διευκολύνουν ήθελαν : Οι Μπάντοβιτς και Στολτίδης για να αποδείξουν οτι κακώς απομακρύνθηκαν, ο δε Επστάϊν για να αποδείξει οτι κακώς παραχωρήθηκε δανεικός πριν καλά καλά ολοκληρωθεί η προετοιμασία. Και με μια πρόχειρη ματιά στον χθεσινό αγώνα, και ο πλέον κακεντρεχής δεν μπορεί να μην παρατηρήσει οτι από τις 5 φάσεις που έκανε η Κέρκυρα, τις 4 τις έφτιαξε ο Επστάϊν. Αυτό που θα μείνει βέβαια είναι η κακή πάσα του στη φάση που ξεκίνησε το 0-2 : Είναι άσχετο βέβαια ότι μέχρι τότε είχαμε χάσει ένα σωρό ευκαιρίες για γκολ.

Βέβαια όλα αυτά είναι μια καλή μέθοδος αποπροσανατολισμού, για να συγκαλυφθούν τα όργια του ΟΑΚΑ, εκεί που τα συνεταιράκια παρέδωσαν μαθήματα σύγχρονου ποδοσφαίρου, με τον αιώνιο δεύτερο να χρειάζεται τον από μηχανής Θεό για άλλη μια φορά για να καταφέρει να κερδίσει ασθμαίνοντας μια ομάδα που έπαιζε χωρίς 6 βασικούς. Και χρειάστηκε να κάνει την απόκρουση της καριέρας του το θύμα των... αεροβόλων στις καθυστερήσεις, για να μην στείλει ο Χαβίτο σε εμάς πρωτοχρονιάτικο δώρο και στους βάζελους υπόθετα. Άλλη μια εβδομάδα πέρασε και το "-2 και πάμε δυνατά", "ανεβαίνουμε", "προελαύνουμε"  σβήστηκε ξανά και έγινε "-5, πως πονάει μάνα", καταρρακώνοντας ακόμα περισσότερο το ήδη πεσμένο ηθικό των βάζελων. Και φυσικά, στα ψιλά πέρασε η είδηση για τον τσακωμό της Λετίσια με τον Κατσουράνη. Το χειρότερο γι'αυτούς είναι οτι και τα άλλα συνεταιράκια δεν τα πάνε και πολύ καλά... Η Πηλαδάκειος Λάρισα πήρε τον πατήρ-Κωστένογλου - ιδανική λύση για να σώσουν τις ψυχές τους, αλλά την κατηγορία με τίποτα - και στον Πανιώνιο τους φταίει ο Βεντούρης, ο Λεμονής και ο Κουμορτζί. Δυστυχώς πλέον ο... πατέρας τους και ο... χρυσός χορηγός τους λάκισαν, δεν είναι στα πράγματα για να χασκογελάνε μαζί τους και να χαριεντίζονται στα επίσημα του ΟΑΚΑ, οπότε καλά θα κάνουν να συνηθίσουν την κατάσταση που βιώνουν και να δουν που τους οδήγησαν οι "κολλητοί" τους.

Υπάρχει πολύς δρόμος ακόμη μέχρι το τέλος της σεζόν και αν ο Ολυμπιακός συνεχίζει να παρουσιάζεται σοβαρός, τότε η πρόβλεψη για τη σεζόν ταιριάζει γάντι με την ατάκα του Mr. T στο "Rocky III", στη σκηνή που τον ρώτησαν ποιά είναι η πρόβλεψη του για τον αγώνα με τον Σταλόνε : "PAIN"...
%AM, %31 %452 %2010 %11:%Δεκ

Ευχαριστούμε Σωκράτη Κόκκαλη...

Written by
Σήμερα, 31/12/2010 γράφεται ο επίλογος της σχέσης Ολυμπιακού και Σωκράτη Κόκκαλη. Μιας σχέσης που διήρκησε 17 ολόκληρα χρόνια, 17 χρόνια γεμάτα χαρές, με 13 πρωταθλήματα, με κύπελλα, με απείρως περισσότερες χαρές απ'ότι λύπες. Ο Κόκκαλης πέτυχε πολλά : Έκανε τον Ολυμπιακό ξανά πρώτο και μάλιστα με διαφορά, μακράν του δεύτερου. Διέλυσε τον εγχώριο ανταγωνισμό, αφού με την εκτόξευση του μπάτζετ κάθε χρονιά κατέστησε αδύνατο να τον ακολουθήσουν οι ανταγωνιστές του - η ΑΕΚ που προσπάθησε να το κάνει επί Νικολαϊδη και Δον Κιχώτη-Φερέρ, έχει φτάσει στο χείλος του γκρεμού ενώ και ο πολυμετοχικός Παναθηναϊκός έφτασε να επενδύσει πάνω από 60 εκ. ευρώ σε μια σεζόν για να καταφέρει να πάρει με χίλια ζόρια το πρωτάθλημα και να βρίσκεται σήμερα στην κατάσταση αυτή που βρίσκεται και μας προσφέρει απλόχερα το γέλιο. Σήμερα λοιπόν ο Σωκράτης Κόκκαλης, πιστός στο δόγμα "ο ιδιοκτήτης πρέπει να είναι και πρόεδρος" παραχωρεί την προεδρία στον Βαγγέλη Μαρινάκη και θα παραμείνει στο Δ.Σ. της ΠΑΕ ως ένας εκ των αντιπροέδρων. Σίγουρα δεν είναι ο τρόπος που θα άξιζε να κατέβει από τον θρόνο ο Σωκράτης, σίγουρα θα προτιμούσε - και θα του άξιζε - να μην είναι τόσο "χύμα" και γρήγορα το θέμα της μεταβίβασης και της αποχώρησης του, αλλά δυστυχώς έτσι ήταν πάντοτε ο Ολυμπιακός : Των ακραίων αντιδράσεων και των ακραίων λύσεων...

Ο Κόκκαλης έκανε πολλά. Σίγουρα όμως θα μπορούσε να κάνει πολύ καλύτερες επιλογές ΚΑΘΕ χρόνο και όχι να το κάνει περιστασιακά. Όπως επίσης οτι θα μπορούσε εύκολα να βρεί προπονητή εγνωσμένης αξίας και να μην επιμένει σε προπονητές λίγους για τον Ολυμπιακό, χωρίς το ειδικό βάρος να ανταπεξέλθουν στον τίτλο "προπονητής του Θρύλου". Ο Κόκκαλης των πρώτων ετών της δεκαετίας, ο δυναμικός Κόκκαλης που δεν δίσταζε να αποκαλέσει "κότες" και "πελάτες" τους αιώνιους δεύτερους δημοσίως, ο Κόκκαλης που οραματιζόταν "έναν Ολυμπιακό πιο ακριβό από το Καραϊσκάκη", ο Κόκκαλης που ονειρευτόταν το κάτι παραπάνω στην Ευρώπη, έδινε σταδιακά τη θέση του στον Κόκκαλη που αρκούταν στα "λίγα", τα "εγχώρια". Άρχισε να δίνει σε πολλούς την αίσθηση οτι "βάζει ταβάνι" στον Ολυμπιακό. Το χειρότερο, οτι έδειχνε όλο και πιο έντονα σημάδια κορεσμού και ικανός για το καλύτερο και το χειρότερο : Τη μιά επενδύει 20 εκ. ευρώ και αλλάζει σχεδόν όλη την ομάδα, και αναθέτει το χτίσιμο της στον Τάκη Λεμονή, τον οποίο στήριξε όταν όλοι του έλεγαν "διώξτον" και τον έδιωξε όταν όλοι του έλεγαν "κράτα τον". Την άλλη, μπορεί να φέρει το Λίπι και να του πεί "πάρε τον Τσακατσούκα, το Χατζημυτζήθρα και τον Τάμπακ-Τούμπακ και φτιάξε μου ομάδα". Αλλάζει μοντέλο διοίκησης, παίρνει αποτελέσματα στην Ευρώπη, κλείνει συμφωνίες με μάνατζερ και παίκτες σε χρόνο ρεκόρ και αντί να επέμβει για να βελτιώσει τη λειτουργία του μοντέλου, το καταργεί εντελώς (περίοδος Ίβιτς - Πέτρου Κόκκαλη και αντικατάσταση από Χρυσικόπουλο - Δημήτρη Θεοδωρίδη).

Επί της ουσίας, το μόνο που μπορεί να καταλογίσει κανείς στον Κόκκαλη είναι οτι δεν έκανε το "κάτι παραπάνω" τον καιρό που μπορούσε. Τότε που ευνοούσαν οι οικονομικές συγκυρίες, τότε που με κάποιες διορθωτικές κινήσεις θα μπορούσε να κάνει μια ομάδα που να μη μπορεί να αμφισβητήσει κανείς εντός συνόρων και να θεωρείται αξιοσέβαστη από όλους εκτός. Επαναπαύθηκε στις περιστασιακές επιτυχίες στην Ευρώπη, χτίζοντας πάντα μια ομάδα που θα παίρνει τον τίτλο στην Ελλάδα για να συμμετάσχει απλά στο προσοδοφόρο Champions League την επόμενη σεζόν. Και όταν αυτό δεν έγινε δύο φορές (2008-2009 και 2010-2011) φάνηκε ανήμπορος να αντιδράσει, σαν να μην είχε εναλλακτικό πλάνο.

Ίσως κάποια στιγμή να έρθει κάποιος και θα αναλάβει και θα καταφέρει να κάνει τον Ολυμπιακό πρώτο και στην Ευρώπη. Αν το πετύχει, και τους δύο θα τους κρίνει η ιστορία : Ο νέος θα γίνει μακράν ο καλύτερος της ιστορίας του Ολυμπιακού, ο Κόκκαλης θα μπεί σε "δεύτερο ρόλο" και θα μείνει στην ιστορία ως ο πρόεδρος που επι των ημερών του ο Ολυμπιακός "έγινε μεγάλος, μπορούσε να γίνει μεγαλύτερος, αλλά ο πρόεδρος δεν τόλμησε". Ένα γεγονός όμως δεν μπορεί να αμφισβητηθεί, ούτε καν απ'τους μεγαλύτερους εχθρούς του: Με τα καλά του και τα κακά του, ο Σωκράτης Κόκκαλης είναι μακράν ο πιο επιτυχημένος πρόεδρος στην ιστορία του Ολυμπιακού και μάλλον θα είναι πολύ δύσκολο - αν όχι ακατόρθωτο - να ξεπεραστεί. Σωκράτη Κόκκαλη, σε ευχαριστούμε για όλα...

Members

Forum latest

  • No posts to display.