%PM, %22 %946 %2010 %23:%Νοε

Μια ζωή κομπλεξικοί...

Written by
Πάει κι αυτό... Ήρθαν οι δικέφαλες γαλοπούλες στο Καραϊσκάκη, πήραν και τρία τεμάχια στις αποσκευές τους και γύρισαν κατά την προσφιλή τους συνήθεια μετά κλαυθμών και οδυρμών στη βάση τους. Σε αντίθεση με ότι συμβαίνει όταν ο ΠΑΟΚ χάνει από οποιαδήποτε άλλη ομάδα του πλανήτη (όπου τότε όλοι ψάχνουν να βρούν τους υπαίτιους της ήττας στους παίκτες, τον προπονητή, τη διοίκηση), η εβδομάδα αυτή στη Θεσσαλονίκη θα κυλήσει σαν να μην έχασε ο ΠΑΟΚ, αλλά σαν να του... έκλεψαν τη νίκη. Αναλύσεις επί αναλύσεων, "οργή", "αγανάκτηση", "προεδρικά διατάγματα" και ένα σωρό γραφικότητες, απ'αυτές που απλόχερα μας προσφέρει ο... ακέφαλος του Βορρά εδώ και χρόνια. Αν ο ΠΑΟΚ έχανε κάποιο Ευρωπαϊκό ματς για παράδειγμα, σήμερα θα ζητούσαν την κεφαλή του Ίβιτς επί πίνακι. Τώρα όμως; Κανείς δεν ασχολείται με το τρίμπαλο που έφαγε η αρμάδα του Μάκη του Χάβου. Για όλα έφταιγε ο Παμπορίδης, η υγρασία, ο κόσμος, η θάλασσα του Πειραιά (που απ'όλες είναι πιο βαθιά).

Παρακολουθώντας το πρώτο ημίχρονο για πρώτη φορά σκέφτηκα "μαγκιά των ΠΑΟΚιών που προσπαθούν στο μέτρο που μπορούν να παίξουν μπάλα χωρίς καραγκιοζιλίκια". Όντως, οι Θεσσαλονικείς στο πρώτο ημίχρονο προσπάθησαν να παίξουν μπάλα, με εξαίρεση το κουτοκρίαρο τον Ζουέλα (που κάποιο γατόνι αν θυμάστε ήθελε να μας τον κουβαλήσει σαν... λύση για την άμυνα). Ο θυμόσοφος λαός όμως λέει "μεγάλη μπουκιά φάε, μεγάλη κουβέντα μη λες" : Από το πρώτο δευτερόλεπτο του δευτέρου ημιχρόνου, εμφανίστηκε ο γνωστός κομπλεξικός και κακομοίρης ΠΑΟΚ, με παίκτες που έπεφταν συνέχεια κάτω, με συνεχείς διαμαρτυρίες στους διαιτητές, με ψευτοτσαμπουκάδες, με δηλώσεις στο τέλος του αγώνα. Αδυνατώ να βρώ παραπάνω από 2-3 παιχνίδια που ο ΠΑΟΚ έχασε και δεν έβγαλαν άχνα οι άνθρωποι του : Με εξαίρεση το 5-1 της σεζόν 2004-2005 και το 4-1 της σεζόν 1999-2000, σε όλα τα άλλα ματς πάντοτε κάτι τους έφταιγε. Πάντοτε κάτι τους εμπόδιζε και δεν μπορούσαν να κερδίσουν. Κι όμως, ήταν ακριβώς μπροστά τους : Το μόνο που τους έφταιγε και θα τους φταίει εσαεί θα είναι επί της ουσίας το απύθμενο κόμπλεξ κατωτερότητας που νιώθουν απέναντι στον δαφνοστεφανωμένο έφηβο.

Υ.Γ. 1 : Ο Πάμπλο Γκαρσία είναι η επιτομή της γραφικότητας. Μεγάαααλος τσαμπουκάς, όταν στη φάση είναι... χωμένοι άλλοι δέκα - για να'χει και διαθέσιμες πλάτες να κρυφτεί από πίσω για να στήσει το δικό του θέαμα : "Βαστάτε με θα τονε σκίσω" και έτσι. Έπρεπε να'χε έρθει 2-3 χρόνια νωρίτερα, να συναντηθεί με τον Ανατολάκη για να πάρει κανέναν χιαστό σουβενίρ για το σπίτι. Κρίμα πάντως που είναι τόσο μεγάλος καραγκιόζης, γιατί - η αλήθεια να λέγεται - μπορεί να είναι μαούνα, αλλά ξέρει μπάλα : Στο πρώτο ημίχρονο ήταν όλος ο ΠΑΟΚ.

Υ.Γ. 2 : Ο Αλέφαντος το'χει πεί εδώ και καιρό και κανείς δε τον άκουγε : Ο Τραπεζανίδης είναι μόνο για χάντμπολ. Όσο για τον Θεοφιλόπουλο, εντάξει τι να λέμε... ο άνθρωπος είναι ο Αμποάγκουε της δημοσιογραφίας.

Υ.Γ. 3 : Νίκη στο 45λεπτο της Κρήτης τώρα, και το Σάββατο τρώμε την ΑΕ Κλάψας και τους αφήνουμε να κλαίνε όλοι μαζί.
%PM, %19 %473 %2010 %12:%Νοε

Ολυμπιακός-ΠΑΟΚ : Προϊστορία

Written by
* 63 φορές έχουμε αντιμετωπίσει τον ΠΑΟΚ ως γηπεδούχοι. Ο πρώτος μεταξύ μας αγώνας διεξήχθη την 1η Φεβρουαρίου του 1931, όπου σημειώσαμε και την πρώτη μας νίκη, κερδίζοντας με 3-1. Η νίκη είχε τη σφραγίδα των Ανδριανοπουλαίων, αφού ο Λεωνίδας πέτυχε το πρώτο γκολ στο 43ο λεπτό, ο Γιώργος το δεύτερο στο 72ο λεπτό και ο Ντίνος το τρίτο στο 80ό λεπτό - για τον ΠΑΟΚ είχε ισοφαρίσει στο 47' ο Παπαϊδορδανίδης.

* Ο ΠΑΟΚ δεν είναι και από τους ιδιαίτερα τυχερούς επισκέπτες μας, καθώς στις 63 ως τώρα αναμετρήσεις μας μετράει 46 ήττες, έχει αποσπάσει 7 ισοπαλίες ενώ έχει καταφέρει να κερδίσει 10 φορές εκ των οποίων τις τέσσερις τις έχει κάνει την τελευταία τετραετία. Μάλιστα έχει ένα σερί 2 συνεχόμενων νικών αφού μας έχει κερδίσει μέσα στο Καραϊσκάκη στις δύο τελευταίες αναμετρήσεις μας : Την 24/01/2010 στα πλαίσια της 19ης αγωνιστικής (0-1, 20ό λεπτό Εντίνιο) και την 12/05/2010 στα πλαίσια της 4ης αγωνιστική των Playoffs (0-1, 33ο λεπτό Ίβιτς). Τα τέρματα είναι 120 υπέρ μας και 50 κατά.

* Η μεγαλύτερη νίκη που έχουμε πετύχει ως γηπεδούχοι επί του ΠΑΟΚ είναι το 6-0 για την 28η αγωνιστική της σεζόν 1961-1962 (03/06/1962), με μεγάλο πρωταγωνιστή τον Γιώργο Σιδέρη που πέτυχε τέσσερα γκολ (τα άλλα δύο ο Στέλιος Ψύχος). Η βαρύτερη εντός έδρας ήττα μας είναι το 0-4 της σεζόν 1975-1976 για την 11η αγωνιστική (04/01/1975), με τον Γιώργο Κούδα να πετυχαίνει δύο γκολ (τα άλλα δύο οι Χρήστος Τερζανίδης και Νέτο Γκουερίνο).

* Μπαίνουν γκολ στις αναμετρήσεις μας με τον ΠΑΟΚ - Τρείς φορές μόνο έχει εμφανιστεί σαν τελικό σκορ το 0-0 : 29/04/1956, 11/12/1977, 11/04/1982. 9 φορές όμως έχουμε φτάσει στο άλλο άκρο και τους έχουμε αλλάξει τον αδόξαστο στα γκολ : Έξι "τεσσάρες" (09/02/1936 : 4-3, 20/01/1957 : 4-0, 22/02/1959 : 4-0, 12/11/1989 : 4-0, 08/11/1999 : 4-1, 23/02/2003 : 4-3), δύο "πεντάρες" (06/06/1965 : 5-2 και 30/10/2004 : 5-1) και μια "εξάρα" (03/06/1962 : 6-0).

* 14 συνεχόμενες νίκες είναι το μεγαλύτερο σερί μας με αντίπαλο τον ΠΑΟΚ, από τις 12/11/1989 (στην αλήστου μνήμης τεσσάρα - 4-0 - μετά... ξύλου) μέχρι και τις 23/02/2003 και μια άλλη τεσσάρα, το 4-3 στη Ριζούπολη. Μια παράδοση που έσπασε τη σεζόν 2003-2004, όταν χάσαμε στο γήπεδο της Ριζούπολης με 1-2 στις 11/01/2004 για τη 16η αγωνιστική.

* Ο άνθρωπος που είχε... άχτι τον ΠΑΟΚ ήταν αναμφισβήτητα ο Γιώργος Σιδέρης, καθώς έχει πετύχει 9 γκολ στα μεταξύ μας παιχνίδια. Ακολουθούν οι Νίκος Αναστόπουλος με 7 γκολ και Βασίλης Μποτίνος με 5, ενώ από 4 γκολ έχουν οι Ζιοβάνι, Βασίλης Καραπιάλης, Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς και Ηλίας Υφαντής (με τον Ζιοβάνι να έχει μια ελαφρά υπεροχή, καθώς τα γκολ που πέτυχε ήταν πραγματικά ποιήματα, με καλύτερο όλων εκείνη την αλησμόνητη "λόμπα" στις 08/11/1999, στο 4-1 του ΟΑΚΑ. Από πλευράς ΠΑΟΚ υπάρχει μια εξάδα παικτών που μας έχει βάλει από τρία γκολ : Αφεντουλίδης, Καφές, Κούδας, Κωνσταντινίδης, Λαγωνίδης και Παπαϊορδανίδης.

%PM, %15 %837 %2010 %21:%Νοε

Tα σαγόνια του Γκμοχαρία...

Written by
Θα πεί κανείς βλέποντας αυτό το άρθρο "τι θέλει τώρα δαύτος και ασχολείται με το ραμολιμέντο τον Πολωνό, που τον έβαλαν να παραστήσει τον προπονητή τα βαζέλια στα 72 του, αντί να κάθεται σπίτι του και να πίνει φασκόμηλο". Η επανεμφάνιση του "σαγόνια" στους πάγκους είναι η αλήθεια οτι ελάχιστα με ενδιαφέρει ως κίνηση για τη σεζόν που διανύουμε, ωστόσου μου ξύπνησε αναμνήσεις, όχι και τόσο ευχάριστες... Το flashback με οδήγησε πίσω στον Μάϊο του 1988, στο κλείσιμο της πρώτης χρονιάς των "πέτρινων". Τη χρονιά που χάθηκε η ευκαιρία να επανέλθουμε ως πρωταθλητές, τη χρονιά που η συννεφιά που είχε μαζευτεί πάνω από το ποδοσφαιρικό τμήμα έγινε καταιγίδα : Τη χρονιά που φύγαμε από τη Σκύλλα (Κοσκωτάς) και πέσαμε στη Χάρυβδη (Σαλιαρέλης).

Μάϊος του 1988... η Λάρισα υπό τις οδηγίες του Γκμοχ πανηγύριζε το πρώτο πρωτάθλημα της ιστορίας της και η ποδοσφαιρική πιάτσα είχε βουϊξει από ημέρες οτι είχε δώσει τα χέρια με τον Κοσκωτά για να κατηφορίσει στο λιμάνι τον Ιούνιο... Ο Γκμοχ ουσιαστικά επιβεβαίωσε το σενάριο με τα σπαστά Ελληνικά του την πρωτομαγιά του 1988, την προτελευταία αγωνιστική της σεζόν 1987-1988, μετά το νικηφόρο 1-0 επί του Ηρακλή στο "Αλκαζάρ", που ουσιαστικά σφράγισε και τον τίτλο : "Ευχαριστώ κόσμο, ευχαριστώ ομάντα, ευχαριστώ πρόεδρος Στέλιο Καντώνια, αξίζαμε πρωτάθλημα, θα συναντηθώ με διοίκηση για να δούμε αν θα μείνω". Σε ερωτήσεις δημοσιογράφων για τη φημολογία που τον έφερνε στον Πειραιά, απάντησε "Ολυμπιακός μεγάλο ομάντα, θα ήταν τιμή να φύγω από μια ομάντα όπως η Λάρισα και να πάω σε μια μεγαλύτερη όπως Ολυμπιακός".

Το ίδιο βράδυ, η ΠΑΕ Λάρισα ανακοίνωσε την απόλυση του και λίγες ημέρες μετά ο Πολωνός ήρθε στον Πειραιά για να αναλάβει το Θρύλο. Με τον αέρα του πρωταθλητή θέλησε να ασκήσει βέτο για κάποια πρόσωπα του τεχνικού τιμ (δεν ήθελε τον Γιάννη Γούναρη ούτε τον Παύλο Γρηγοριάδη στο τεχνικό τιμ), αλλά άλλαξε γνώμη πολύ εύκολα όταν εισέπραξε τα 40.000.000 δραχμές προκαταβολή και έμαθε οτι θα αμοίβεται με 3.000.000 δραχμές μηνιαίως. Στις πρώτες του δηλώσεις ο Γκμοχ είπε : "Δεν μπορώ να μιλήσω για στόχους, αν πρώτα δεν γίνει δουλειά σε βάθος. Ο Ολυμπιακός είναι μεγάλη ομάδα και οι υποχρεώσεις του είναι μεγάλες. Δεν είμαι προετοιμασμένος για να αναφερθώ στους στόχους της ομάδας, ούτε για να πω ποιοί θα μείνουν ή θα φύγουν από τον Ολυμπιακό. Θα συνεργαστώ με τον Γούναρη και τους άλλους υπεύθυνους της ομάδας για να αποφασίσουμε ποιοί θα φύγουν.  Από αύριο πιάνουμε δουλειά. Είμαι πολύ ευχαριστημένος από τον κύριο Κοσκωτά που με επέλεξε για προπονητή της ομάδας. Ίσως αυτά τα τρία χρόνια μου στον Ολυμπιακό να είναι και τα τελευταία σαν προπονητή".

Ο Γκμοχ λοιπόν πιάνει δουλειά. Μερίδα του κόσμου τον βλέπει με καχυποψία δεδομένου του παρελθόντος του στον πάγκο του αιώνιου δεύτερου, αλλά η σεζόν που πέρασε ήταν κάτι παραπάνω από τραυματική για να τεθεί θέμα προπονητή. Ο Γκμοχ τότε ήταν "όνομα", ο Κοσκωτάς φόρτωνε με παίκτες την ομάδα, ο Γκμοχ πιάνει δουλειά και η νέα σεζόν ξεκινάει "με όνειρα χίλια" για τον Ολυμπιακό. Ο Κοσκωτάς σωστά είχε σκεφτεί οτι η ομάδα χρειαζόταν έναν καλό προπονητή. Δεν σκέφτηκε όμως οτι με τέτοιες προσωπικότητες στην ομάδα, ίσως χρειαζόταν κάποιο μεγαλύτερο όνομα από τον Γκμοχ που μπορεί στην Ελλάδα να ήταν όνομα, αλλά παίκτες σαν τον Λάγιος Ντέταρι δεν είχε δεί ούτε στον ύπνο του οτι θα τους προπονούσε. Συν τοις άλλοις, ο Πολωνός ήταν λάτρης της πειθαρχίας, αλλά κυρίως της σκληρής προπόνησης : Το μενού των προπονήσεων περιελάμβανε τρέξιμο, τρέξιμο, τρέξιμο, βάρη, τρέξιμο και τρέξιμο με βάρη. Οι τραχείς τρόποι του είχαν ως αποτέλεσμα να τα "σπάσει" με τις "βεντέτες" του Παναθηναϊκού και της ΑΕΚ. Και όταν τα "σπας" με τους Σαραβάκους και τους Μαύρους, όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με προσωπικότητες όπως ο Ντέταρι ή ο Φούνες, η σύγκρουση φυσικά και θα είναι κάτι παραπάνω από σφοδρή.

Οι κόντρες ξεκίνησαν από την προετοιμασία : Ο Γκμοχ βάζει τους παίκτες να φορτώνονται βάρη και να τρέχουν στα βουνά για να αποκτήσουν φυσική κατάσταση. Οι παίκτες καταπίνουν χιλιόμετρα και οι προπονήσεις συνεχίζονται στην ίδια ένταση ακόμα και μετά την επιστροφή στην Ελλάδα. Στο μάτι του Γκμοχ ο Χουάν Χιλμπέρτο Φούνες, τον οποίο ο Γκμοχ επιβαρύνει περισσότερο από τους άλλους, καθώς τον θεωρούσε υπέρβαρο και ο Αργεντινός δεινοπαθεί κυριολεκτικά. Έρχεται και ο Ντέταρι ο οποίος είχε έναν μικροτραυματισμό, αλλά ο Γκμοχ τον ρίχνει από την αρχή στο φιλικό με την Άϊντραχτ Φρανκφούρτης στο ΟΑΚΑ. Ο Ούγγρος βγάζει μια μαγική ασίστ στον Μητρόπουλο που σκοράρει, αλλά κληρονομεί μια θλάση που τον αφήνει εκτός από τους πρώτους αγώνες και ο Ντέταρι "τα παίρνει" με τον Πολωνό ο οποίος τον αγνόησε και τον χρησιμοποίησε, παρά το γεγονός οτι ο Ντέταρι είχε ενημερώσει για τον τραυματισμό του. Ο Γκμοχ δεν αλλάζει τροπάρι, η ομάδα ξεκινάει με γκέλες και μένει πίσω στο ξεκίνημα, ο Ντέταρι έρχεται σε ανοιχτή ρήξη μαζί του (όπως και άλλοι παίκτες που δεν χρησιμοποιούνταν συχνά, όπως π.χ. ο Μηνάς Χαντζίδης και ο Σάββας Κωφίδης) ενώ ο Φούνες απηυδυσμένος από την στοχοποίηση του και την απάνθρωπη "ειδική" προπόνηση, ζητάει μεταγραφή (για να μάθει λίγο αργότερα οτι η καρδιά του δεν αντέχει και πως πρέπει να παρατήσει το ποδόσφαιρο). Ξεσπάει το σκάνδαλο Κοσκωτά εν τω μεταξύ και η κατάσταση στην ομάδα ξεφεύγει από κάθε έλεγχο, με τον Πολωνό να κατηγορεί τους παίκτες και τους βοηθούς οτι του πριονίζουν την καρέκλα. Η κατάσταση φτάνει στο απροχώρητο και τελικά ο Ντέταρι απόντος και του Κοσκωτά θέτει το θέμα "αυτός ή εγώ" και ο Γκμοχ θα αποτελέσει παρελθόν μετά την 22η αγωνιστική. Τη θέση του πήραν οι δύο βοηθοί του, Γιάννης Γούναρης και Γιάννης Παπαμάλης.

Ο Γκμοχ σε 26 αγώνες που καθοδήγησε τον Ολυμπιακό, κατάφερε να κερδίσει μόλις τους 14, ενώ έφερε 6 ισοπαλίες και έχασε άλλες 6 φορές. Μετά τον Ολυμπιακό δεν εργάστηκε ποτέ ξανά σε υψηλό επίπεδο, με εξαίρεση τον ΑΠΟΕΛ στην Κύπρο (1991) όπου και κατέκτησε τον τελευταίο του τίτλο. Η αδυναμία του να χειριστεί τα πολλά ονόματα που είχε ο Ολυμπιακός, αλλά και η παντελής έλλειψη "δεσίματος" με τον Ολυμπιακό και τον κόσμο του ήταν φυσικό και επόμενο οτι του εξασφάλιζαν την αποτυχία. Όμως, τις αδυναμίες και τα κολλήματα του Γκμοχ τα πλήρωσε η ομάδα. Μια ομάδα που ήταν μια κλάση ανώτερη από οποιαδήποτε άλλη Ελληνική, ακόμα και χωρίς Ντέταρι.

Υ.Γ. : Επειδή τα βαζελάκια και τα παπαγαλάκια βαζελάκια θα μιλάνε για πιστό στρατιώτη του Παναθηναϊκού, για υπερασπιστή της Παναθηναϊκής ιδέας και διάφορα τέτοια όμορφα, τους αφιερώνω τη φωτογραφία του άρθρου.

%PM, %13 %825 %2010 %20:%Νοε

Yahoo!

Written by
Τι κι αν διαθέτεις ένα ρόστερ που στοιχίζει όσο στοιχίζουν όλες οι υπόλοιπες ομάδες της Ελλάδας σε όλες τις κατηγορίες; Τι κι αν έχεις κόσμο που τον ζηλεύουν οι μεγαλύτεροι σύλλογοι του πλανήτη; Τι κι αν έχεις εύρωστη διοίκηση και επαρκές τεχνικό τιμ; Αρκεί ένας μυστήριος με μια σφυρίχτρα, μικρόφωνα κι ακουστικά σαν την Καλομοίρα και όλα αυτά έρχονται σε δεύτερη μοίρα. Και τα ρόστερ και ο κόσμος και όλα... Αναφέρομαι φυσικά στο νέο μεγάλο αστέρι της Ελληνικής διαιτησίας, τον monsieur Γιάχο.

Ο μαστρο-Γιάχος λοιπόν παίρνει την απόφαση να ξεκινήσει το παιχνίδι παρά το γεγονός οτι υπάρχουν λιμνούλες στο γήπεδο. Καλώς η κακώς, ξεκινάει το παιχνίδι. Σε ένα γήπεδο όπου μόνο με το σύστημα "γιόμα τη μεγάλε" θα μπορούσε να παιχτεί μπάλα, ο Ολυμπιακός καταφέρνει στο 23' και σκοράρει ένα ΚΑΝΟΝΙΚΟ γκολ με τον Βασίλη Τοροσίδη. Ο βοηθός υποδεικνύει ανύπαρκτο οφσάϊντ και ο Γιάχος χαρωπός ακυρώνει το γκολ.

Πάμε παρακάτω : Όσο περνάει η ώρα, τα "sliding tackles" από πλευράς Εργοτέλη αρχίζουν να γίνονται όλο και πιο συχνά, με στόχο την εφαρμογή του Ουρουγουανικού μοντέλου : "Η μπάλα ή ο παίκτης". Ο Γιάχος παρακολουθεί χαρωπός τα τεκταινόμενα και αρκείται στο να κάνει υπόδειξη στον Σαρρή που στο 37' θα έκοβε το πόδι του Πάντελιτς φέτες αν ο Σέρβος δεν πήδαγε την τελευταία στιγμή. Και σαν κερασάκι στην τούρτα, στο τέλος του ημιχρόνου, σε εκτέλεση φάουλ προς την περιοχή, καθαρίζει... ο ίδιος τη φάση, αφού πριν δημιουργηθεί καμμιά δύσκολη κατάσταση για την εστία του Δασκαλάκη, σφυρίζει τη λήξη του ημιχρόνου. Και θυμάται μετά οτι έβρεχε καθ'όλη τη διάρκεια του αγώνα, επικαλούμενος μάλιστα "κίνδυνο για τη σωματική ακεραιότητα των παικτών" (τους οποίους άφησε να περιμένουν ένα δεκάλεπτο μέσα στη βροχή μέχρι να αποφασίσει να βγεί στον αγωνιστικό χώρο).

Απεχθάνομαι να επικαλούμαι τη διαιτησία ως εύκολη δικαιολογία, ως εκ τούτου τη χρησιμοποιώ όταν πραγματικά ο εκάστοτε άρχων του αγώνα βγάζει μάτι με τα ανδραγαθήματα του. Και σήμερα ο Γιάχος, στο μισό παιχνίδι που έπαιξε, έδωσε ρεσιτάλ και έστειλε μήνυμα για τη συνέχεια. Μήνυμα με αποδέκτη τη διοίκηση μας : Όσοι "Δαλούκες" και να φύγουν, πάντα θα υπάρχουν "Γιάχοι" να τους αντικαθιστούν επάξια. Ο Γιάχος άφησε παρακαταθήκη για... περισσότερα αύριο ή όποτε διεξαχθεί το 2ο ημίχρονο και να μην ξεχνάμε : Ο άνθρωπος ίσως ένιωθε πιεσμένος με τόσο κόσμο... Ίσως να έφερνε εις πέρας το έργο του πιο εύκολα αν ήταν λιγότεροι στις εξέδρες αύριο, γιατί δεν έχουν όλοι οι εκδρομείς την δυνατότητα να διανυκτερεύσουν στην Κρήτη και να περιμένουν αν αύριο θα αρέσει το γήπεδο στον Γιάχο ή αν κρυώνουν οι γαμπίτσες του... Σωστά; Συν τοις άλλοις, ασχέτως αν βάσει νόμου η αναμέτρηση πρέπει να συνεχιστεί αύριο το απόγευμα, λόγω του δευτέρου γύρου των εκλογών ο νόμος απαγορεύει οποιαδήποτε αγωνιστική δραστηριότητα με τον Περιφερειάρχη Ηρακλείου και τον γενικό διευθυντή της Αστυνομίας να αντιτίθενται στο να γίνει ο αγώνας την Κυριακή.

Με ανακοίνωση της η Superleague οριστικοποίησε την μετάθεση του αγώνα σε άλλη ημερομηνία, με πιθανότερη ημερομηνία την 24η Νοεμβρίου. Κάποιοι ίσως σκεφτούν οτι μας συμφέρει να παίξουμε ενδεχομένως χωρίς ελλείψεις σε "στεγνό" γήπεδο. Δεν συμφωνώ, για τον απλούστα το λόγο οτι προστίθεται ένα μεσοβδόμαδο ταξίδι στην Κρήτη και μια 45λεπτη ταλαιπωρία για την ομάδα, ανάμεσα ακριβώς δηλαδή στα ματς με ΠΑΟΚ και ΑΕΚ (οι οποίοι μετά τη μεταξύ τους "σφαγή" περιμένουν ως βάλσαμο το ματς με εμάς). Ευτυχώς είναι κι αυτή η ψυχή ο Νικολάκης ο Νιόπλιας και υπάρχει μια ισορροπία στα πράγματα...

Η συνέχεια επί της οθόνης. Η φετινή σεζόν θα τραβήξει πολύ...
«ΈναρξηΠροηγούμενο12345ΕπόμενοΤέλος»
Σελίδα 5 από 5

Members

Επόμενοι Αγώνες

Forum latest

  • No posts to display.