Ο Μπέος και ο Τσακογιάννης είναι στην φυλακή. Ο Ψωμιάδης κρύβεται στα Σκόπια για να μην το τσιμπήσουν οι αρχές και εκδοθεί στην Ελλάδα (για λίγο καιρό, μέχρι να τον ξαναδούμε με την πουράκλα και την κομπολόγα πρόεδρο σε κανέναν Ηρακλή ή σε καμμιά Λάρισα). Οι ένοχοι τιμωρήθηκαν. Το ποδόσφαιρο καθάρισε.

Ο Μπιτσαξής και ο Γερουλάνος υπερτονίζουν την ανάγκη της παρέμβασης της πολιτείας στο αυτοδιοίκητο του ποδοσφαίρου, σε κάθε ευκαιρία. Ειδικά από τη στιγμή που ο Ολυμπιακός προσπέρασε τον Παναθηναϊκό στην βαθμολογία. Το ποδόσφαιρο συνεχίζει να κάνει μπάνιο με Badedas και να καθαρίζεται, με τους ΓερουλανοΜπιτσαξήδες που πνέουν τα πολιτικά τους λοίσθια να του τρίβουν την πλάτη.

Οι οπαδοί του Ολυμπιακού αποφεύγουν να εκδράμουν μαζικά για να μην προκληθεί πρόβλημα στην ομάδα, δεδομένου οτι τα αρμόδια όργανα είναι έτοιμα να ρίξουν πρόστιμα και τιμωρίες ακόμη και αν κλάσει κάποιος έξω απ'το γήπεδο. Την ίδια στιγμή, οι γνωστές θρασύδειλες κουκουλοφόρες κότες, στήνουν ενέδρες για να πετάξουν μολότοφ, γκαζάκια, δυναμιτάκια, τις σερβιέτες της μάνας τους κι εγώ δεν ξέρω τι άλλο, χωρίς να έχει ευαισθητοποιηθεί ακόμη κανένας μεγαλοδημοσιογράφος ή κανένας πολιτικάντης που κόπτεται για την πρόοδο του ποδοσφαίρου. Είπαμε, ο Μπέος και ο Τσακογιάννης είναι φυλακή. Το ποδόσφαιρο έχει καθαρίσει.

Στην Superleague γίνεται της πόρνης. Ο Πανιώνιος φέρνει "Χ" με την Ξάνθη, καθ'όλα βολικό. Ο Άρης μόλις επικυρώνεται η τιμωρία του, κάθεται και τρώει 5 γκολ από τον Παναιτωλικό που 5 γκολ δεν έχει βάλει συνολικά σε όλες τις προπονήσεις του 2012. Ο ΟΦΗ τρώει άλλα 4 από την Κέρκυρα, που αίφνης απέκτησε φονικό ένστικτο και σκοράρει κατά ριπάς. Ο ΠΑΟΚ χάνει από τον ΠΑΣ μέσα στην Τούμπα και ακολουθεί η ΑΕΚ, με τον Ολυμπιακό να μαλακίζεται με την Κέρκυρα και να δίνει δικαιώματα. Αλλά τι λέω; Είπαμε, ο Τσακογιάννης και ο Μπέος είναι φυλακή. Ο Ψωμιάδης αναζητείται. Το ποδόσφαιρο καθάρισε.

Εντάξει, δεν καθάρισε εντελώς. Ήταν καθαρό μέχρι πριν λίγες εβδομάδες. Τώρα που το παίρνει ο Ολυμπιακός, βρώμισε πάλι και θα αρχίσουμε τις εκπομπές.

Κι όμως... είναι μέσα ο Μπέος και ο Τσακογιάννης και κυκλοφορούν ελεύθεροι διάφοροι "παράγοντες" που δεν έχουν ούτε να πληρώσουν το ξενοδοχείο των ομάδων τους, "μέτοχοι" και "επενδυτές" που χρωστάνε στο δημόσιο τις κάλτσες τους, "εκδότες", "κοινωνικοί λειτουργοί" και πάσης φύσεως επικίνδυνοι πολιτικάντηδες.

Σημασία έχει όμως να καθαρίσει το ποδόσφαιρο. Παραλίγο να καθαρίσει φέτος, εντελώς. Το πήρε όμως ο Ολυμπιακός και βρώμισε ξανά...

Χρόνια πολλά αδέλφια, με υγεία και υπομονή. Πολλή υπομονή...

%AM, %10 %284 %2012 %08:%Απρ

Να γίνει η σωστή επιλογή...

Written by
Άνοιξε ξανά η συζήτηση "μένει / φεύγει ο Βαλβέρδε" και μαζί με το άνοιγμα της συζήτησης, άρχισε και η παραβολή επιχειρημάτων και "επιχειρημάτων". Από τη μια, αυτοί που πιστεύουν οτι πρέπει να μείνει και να συνεχίσει τη δουλειά που γίνεται την τελευταία διετία. Από την άλλη, αυτοί που πιστεύουν πως δεν μπορεί να δώσει τίποτε παραπάνω, συνεπώς πρέπει να φύγει.

Υπάρχουν βέβαια και οι φωνές των άκρων, με τους μεν να πιστεύουν εις έναν Ερνέστο, Κόουτς, Παντοκράτορα, ποιητή αποδυτηρίων και γηπέδου, ποδοσφαιριστών τε πάντων και συστημάτων. Και από την άλλη οι δε, που θεωρούν τον Βαλβέρδε ότι πλησιέστερο σε πανούκλα (το "χολέρα" είναι καβατζωμένο από άλλον) που πρέπει όχι απλά να φύγει απ'τον Ολυμπιακό, αλλά αν γίνεται, και με κλωτσιές.

Κανείς δεν μπορεί να απορρίψει τα επιχειρήματα της μιας ή της άλλης πλευράς (για τις λογικές πλευρές μιλάω, όχι για τις πλευρές των άκρων). Και οι δύο πλευρές έχουν τα δίκια τους. Προσωπικά, ανήκω στην πρώτη κατηγορία : Πιστεύω πως πρέπει να μείνει ο Βαλβέρδε για να συνεχίσει η δουλειά που γίνεται την τελευταία διετία και ευελπιστώ πως τη νέα σεζόν θα δω έναν καλύτερο Ολυμπιακό. Μπορεί να κάνω και λάθος και να σερνόμαστε τη νέα σεζόν αν μείνει ο Ισπανός, αλλά αυτή είναι η αίσθηση μου. Φυσικά και έχει και αδυναμίες και κολλήματα και ελλατώματα ο Βαλβέρδε - κανείς δεν είπε το αντίθετο. Απλά με κέρδισε φέτος το γεγονός οτι κατάφερε να κάνει ομάδα ένα μίγμα δανεικών και ελεύθερων ποδοσφαιριστών, παίζοντας ουσιαστικά με ενάμιση φορ και χωρίς το βασικό του 10άρι σχεδόν για όλη τη σεζόν.

Βέβαια όλη αυτή η συζήτηση για το αν πρέπει να μείνει ή όχι είναι λίγο... άκυρη, γιατί δεν έχει τεθεί θέμα από πλευράς διοίκησης για την παραμονή του. Ο ίδιος ο Ισπανός κρατάει ανοιχτό το θέμα : Από πλευράς Μαρινάκη είναι δεδομένη η θέληση για επέκταση της συνεργασίας. Από εκεί και πέρα, είτε θέλουμε εμείς να μείνει είτε να φύγει, το θέμα είναι το τι θα διαλέξει ο Ισπανός. Αν επιλέξει να μείνει, έχει καλώς. Αν επιλέξει να φύγει και πάλι έχει καλώς, θα τον ευχαριστήσουμε για την προσφορά του και τη συμμετοχή του στους τίτλους, θα ευχηθούμε ότι καλύτερο στην καριέρα του, θα κλείσουμε το κεφάλαιο "Βαλβέρδε" και από την ίδια κιόλας ημέρα, πάμε παρακάτω.

Το τέλος του κόσμου δεν θα έρθει αν φύγει ο Βαλβέρδε. Θα αρχίσει να πλησιάζει όμως με γοργά βήματα, αν η αναζήτηση του αντικαταστάτη του γίνεται σε έναν κύκλο δικών μας παιδιών, νέων μαθητευόμενων μάγων με θέληση για δουλειά ή αποτυχημένων - ξεφτισμένων γεροσοφών. Όπως και να'χει, το θέμα πρέπει να κλείνει το συντομότερο : Το θετικό είναι πως τόσο η διοίκηση όσο και ο νυν προπονητής, δεν έχουν καμμιά διάθεση να γίνει σίριαλ το θέμα της παραμονής. Στο τέλος του μήνα θα ξέρουμε και υπάρχει χρόνος να γίνουν τα κουμάντα που πρέπει. Και ο σκοπός είναι ο Ολυμπιακός να κάνει βήματα μπροστά, όχι πισωπεταλιές.
%PM, %29 %467 %2012 %13:%Μαρ

Σύνεση και σωστό πλάνο...

Written by
Η νέα σεζόν προδιαγράφεται δύσκολη για το Ελληνικό ποδόσφαιρο. Όχι, δεν με έπιασε ξαφνικά η κάψα να μιλήσω φορώντας τον μανδύα του "αντικειμενικού", απλά κάνω διάφορες σκέψεις για το πως οι υπάρχουσες οικονομικές συνθήκες θα επηρεάσουν το ποδόσφαιρο και συγκεκριμένα αυτό που ενδιαφέρει εμάς, την ΠΑΕ Ολυμπιακός.

Δεν θέλει δα και ιδιαίτερη ανάλυση για να καταλάβει κανείς πως η εποχή που στην ομάδα έρχονταν μεγάλα ονόματα (με αντίτιμο μεγάλο κόστος μεταγραφής αλλά και μεγάλο συμβόλαιο, φυσικά) έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί. Όπως επίσης, οι εποχές που πληρώναμε τα σκατά για χρυσάφι και έτσι κάθε φορά όλο και κάποιο κουτοκρίαρο ερχόταν στην ομάδα μετά βαϊων και κλάδων. Η ολική επαναφορά στα '80s δεν γίνεται να μην συμπαρασύρει και το ποδόσφαιρο, οπότε το έργο "ελεύθεροι και δανεικοί" θα φορεθεί πολύ και τη νέα σεζόν.

Φυσικά δεν είναι ούτε κατάρα, ούτε ξεπεσμός το να πάρεις ελεύθερους ποδοσφαιριστές, ούτε σημαίνει οτι "ελεύθερος = αρχισάπακας". Υπάρχει ένα μεγάλο ποσοστό ελεύθερων ποδοσφαιριστών που κανονικά δεν θα έπρεπε να τους επιτρέπεται να πλησιάζουν μπάλα, υπάρχουν όμως και ποδοσφαιριστές που μπορούν να ενσωματωθούν σε μια ομάδα και να προσφέρουν. Το όλο μυστικό στο θέμα είναι το ποιός θα τους βρεί αυτούς τους παίκτες, ποιός θα τους εκτιμήσει. Γιατί στον Ολυμπιακό αυτή τη στιγμή τέτοιος άνθρωπος, δεν υπάρχει. Αν πάμε πάλι με το σκεπτικό "να πάρουμε καμμιά δεκαριά να μας βγουν οι δύο", την κάτσαμε τη βάρκα.

Το ίδιο φυσικά ισχύει και για τους δανεικούς. Ναι μεν ο δανεικός ποδοσφαιριστής σου καλύπτει τρύπες, σου επιτρέπει να γεμίσεις το ρόστερ χωρίς να δεσμευτείς με συμβόλαια και να αφήσεις απλά τον παίκτη να επιστρέψει στην ομάδα του, αν δεν σου κάνει. Και πάλι όμως, όπως και στην περίπτωση των ελεύθερων, χρειάζεται μέτρο. Ο δανεικός για να αποδώσει στην ομάδα σου, πρέπει να έχει κίνητρο : Είτε να θέλει να σε πείσει να τον αγοράσεις, είτε να δείξει στην νυν ομάδα του οτι "μετράει" και αξίζει να επιστρέψει στο ρόστερ της. Δανεικοί που απλά περιμένουν πότε θα μείνουν ελεύθεροι απ'την ομάδα τους για να πάνε αλλού όπως ο αλήστου μνήμης Ντάτολο, να μας λείπουν. Και φυσικά, ομάδα μόνο με ελεύθερους και δανεικούς δεν κάνεις... Όπως δεν κάνεις και ομάδα αν κάθε χρόνο πετάς μια ντουζίνα από δαύτους και τους αντικαθιστάς με άλλους.

Το θέμα δεν είναι αρπα-κόλλα, χρειάζεται προσοχή, μελέτη και σύνεση.

Υ.Γ. : Και φυσικά, η διοίκηση θα πρέπει να ξανασκεφτεί το θέμα του κόστους των εισιτηρίων, διαρκείας και μη. Το να έχεις ακριβά εισιτήρια σε μια εποχή που ο κόσμος είχε φτάσει να παίρνει μέχρι και... διακοποδάνεια και να σκορπάει 500 ευρώ για πλάκα στα μπουζούκια, έχει μια λογική. Το να διατηρείς τις ίδιες τιμές όμως σήμερα που όλοι ψάχνουν τα φραγκοδίφραγκα, ουσιαστικά είναι κίνηση που μετατρέπει τον Ολυμπιακό σε ελιτίστικη λέσχη για λίγους. Ανέκαθεν η δύναμη του Ολυμπιακού ήταν ο "μικρομεσαίος" οπαδός, όχι ο ευκατάστατος. Στην συντριπτική πλειοψηφία, ο μεν θα πάει στο γήπεδο ανεξαρτήτως αντιπάλου. Ο άλλος, θα πάει μόνο "στα μεγάλα" παιχνίδια...
%PM, %20 %698 %2012 %17:%Μαρ

Ε, δεν τρέχει και τίποτα...

Written by
Είναι προφανές το τι θα γινόταν σε περίπτωση που ο Ολυμπιακός είχε το 1 / 1.000.000.000 της ευθύνης. Αν π.χ. πήγαινε στο γκολ ο Αμπντούν και έκανε κανένα κωλοδάχτυλο στον πάγκο του Παναθηναϊκού, ή αν ο Χολέμπας έκανε κανένα κωλοδάχτυλο στο τρυφερό πωπουδάκι του Ζέκα. Η αν έκλανε κανένας μπάρμπας στου Γκύζη - θα έλεγαν οτι κάποιος έβαλε γκαζάκια σε σύνδεσμο του Παναθηναϊκού. Αν δε, ο μπάρμπας που επέρδετο, άφηνε καμμιά μακρόσυρτη, θα μιλούσαν για επίθεση με bazooka.

Τώρα που στο μάτι του κυκλώνα είναι η ΠΑΕ Λαχανοντολμάς; Η σιωπή των αμνών. Η μάλλον, των αχαμνών. Έτσι απλά... Χωρίς κραυγές, αναθέματα και κατάρες. Χωρίς σπαραξικάρδιες ατάκες για το "που οδηγείται η χώρα" και "σε τι κόσμο μεγαλώνουν τα παιδιά μας". Χωρίς ουρανομήκεις καταγγελίες για τραυματισμούς, για βανδαλισμούς, για καταστροφές. Χωρίς εκπομπές για τη βία. Χωρίς καν, μια επερωτησούλα στη βουλή.

Μέχρι και η ΠΑνελλήνια ΛΕσχη ΦΙλων Πεοθηλασμού έβγαλε ανακοίνωση, κατηγορώντας τους... μπαχαλάκηδες του Συντάγματος, οτι πέρασαν ένα στρατόπεδο πολεμοφόδια για να κάνουν κακό στον Παναθηναϊκό. "Μόνο τυφλοί δεν είδαν" λέει "οτι μια ομάδα μαυροφορεμένων που βαφτίστηκαν εν μια νυκτί... Παναθηναϊκοί μπήκαν στο γήπεδο για να διαλύσουν ότι βρουν μπροστά τους, να επιτεθούν στην αστυνομία και να τα βάλουν ακόμη και με οπαδούς του Παναθηναϊκού". Με πολλούς "αντικειμενικούς" να ενστερνίζονται αυτή την άποψη, προφανώς... Ευτυχώς δηλαδή που δεν είπαν οτι είναι οπαδοί της Darlington.

Δε βαριέσαι... Το χάλι σας μας διασκεδάζει. Και να ξέρετε οτι τα πέτρινα σας, δεν έχουν καν αρχίσει ακόμα. Τα ΔΙΚΑ ΣΑΣ πέτρινα, οπαδοί, ομάδα και δημοσιογραφίσκοι.

Υ.Γ. 1 : Όσο για τον Βαζελάκο μας, του "μια φορά κι έναν καιρό"; Αυτός ξεκίνησε για το ΟΑΚΑ, αλλά κάτι τον έτρωγε... Κάτι δεν του φαινόταν σωστό... Έτσι, άκουσε την καρδιά του και τελικά πήγε στη Ριζούπολη. Εκεί είδε κάτι συμφοιτητές του που με το που τον είδαν, κατάλαβαν... "Τι μαλάκας είσαι ρε Βαζελάκο, τελικά" του είπαν και του χαμογέλασαν φιλικά. Λίγο πριν το all-time classic "ΦΑΑΑΑΠ!"...

Υ.Γ. 2 : Ακόμα και κουκουλοφόροι μπαχαλάκηδες να'ταν αυτοί τελικά, όπως λέει και η ΠΑΛΕΦΙΠ... προκύπτει το εξής ερώτημα : Ρε βάζελοι, πάλι ξύλο φάγατε;
%PM, %16 %911 %2012 %22:%Μαρ

Μια φορά κι έναν καιρό...

Written by
Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένας οπαδός. Βαζελάκο τον έλεγαν και ήταν καλομαθημένος και καλοαναθρεμμένος. "Να χαρώ να χαρώ να χαρώ, το μωρό το μωρό το μωρό" τον είχαν οι αρχές. Αστυνομία, αθλητικοί δικαστές, ΕΠΟ, πολιτικά δικαστήρια, τα πάντα όλα. Άλλοι οπαδοί μπορεί για ψύλλου πήδημα να βρίσκονταν σε περιπέτειες - και τις περισσότερες φορές μάλιστα χωρίς να έχουν συμμετοχή ή χωρίς να έχουν καν σχέση, απλά επειδή έτυχε να περνούν από εκεί και κάποιος αστυνόμος Σαΐνης (που μεγάλωσε με την αφίσα του Δομάζου στη στρούγκα του παππού του), δεν τους είδε με καλό μάτι.

Ο Βαζελάκος ζούσε στην άγνοια. Παιδί της δεκαετίας του '90 κυρίως, το πρώτο του βίωμα από τα σχολικά χρόνια ήταν να τον έχουν στο "φατούρο" και στο "μπιζζζ" οι συμμαθητές του, επειδή δήλωνε Παναθηναϊκός και δεν ήξερε τι σημαίνει η λέξη "πρωτάθλημα". "Πότε θα πάρεις πρωτάθλημα, Βαζελάκο;" του έλεγαν. "Πρωτάθλημα; Τι είναι πρωτάθλημα;" ρωτούσε ο αγαθός βαζελάκος. Έσκαγαν στα γέλια οι πιτσιρικάδες, "φααααπ!" η κατάληξη και κλάμα ο Βαζελάκος. Έτσι πέρασαν τα δύσκολα χρόνια του Δημοτικού.

Στο Γυμνάσιο, ο Βαζελάκος συνέχιζε να ζεί τον εφιάλτη. Η πρώτη του χρονιά στο Γυμνάσιο ήταν εφιαλτική, γιατί εκτός από την άγνωστη λέξη "Πρωτάθλημα", προστέθηκε και άλλη μια δυσνόητη λέξη, που τα άλλα παιδιά την έλεγαν και έσκαγαν στα γέλια. "Ριζούπολη". Ο άμοιρος Βαζελάκος δεν καταλάβαινε. Μόνο έναν δάσκαλο έβλεπε, ομοϊδεάτη του, που έσκυβε το κεφάλι κάθε φορά που άκουγε αυτή τη λέξη και κάτι μουρμούριζε. Οι ποδοσφαιροκουβέντες στο γυμνάσιο άρχισαν να γίνονται κατανοητές για τον Βαζελάκο σιγά σιγά. Το 2004, έμαθε τι σημαίνει πρωτάθλημα. Δεν τολμούσε όμως να το πεί ο άμοιρος. "Βαζελάκο ποιός πήρε πρωτάθλημα;" τον ρωτούσαν. "Ο Παναθην..." "ΦΑΑΑΑΠ!" η απάντηση, πριν προλάβει καλά καλά να ολοκληρώσει ο βαζελάκος.

Πέρασε η τριετία του Γυμνασίου, ήρθε το Λύκειο. Εφιάλτης ξανά... όσο περνούσε ο καιρός, ο Βαζελάκος άρχισε να σκέφτεται μήπως εκείνο το πρωτάθλημα το 2004 ήταν παιχνίδι του μυαλού του. Φροντιστήρια, εξετάσεις, ο Βαζελάκος γνώρισε κάτι μαθητές οργανωμένους σε σύνδεσμο που "ήξεραν πολλά". Και έτσι εκτός από "Ιφιγένεια η εν Ταύροις" και "Οιδίπους επί Κολωνώ", ο Βαζελάκος άρχισε να μαθαίνει και τους μύθους του Αισώπου και του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Άρχισε να μαθαίνει για παράγκες, για κλεμμένα πρωταθλήματα, για αδικίες, για το πόσο καθαρό ήταν το ποδόσφαιρο μέχρι το 1995-1996, για έναν αγνό, τίμιο και αγαθό παράγοντα που ήταν πρόεδρος του Παναθηναϊκού και στολίδι για την Ελλάδα που ευεργέτησε το ποδόσφαιρο, για το έπος του Γουέμπλει και τον πρέσβη Παναθηναϊκό.

Όλα ξαφνικά έδεναν στο μυαλό του Βαζελάκου. Όλα απέκτησαν νόημα. Στην Ελλάδα όλα ήταν τίμια όταν η ομάδα με τα ερυθρόλευκα, δεν έπαιρνε πρωτάθλημα. Ειδικά τη δεκαετία 1986 - 1996, έγιναν τα καθαρότερα και πιο ανταγωνιστικά πρωταθλήματα παγκοσμίως. Επιτέλους μπορούσε να αντιμετωπίσει τους συμμαθητές του που τον είχαν τρελάνει στην καζούρα και την καρπαζιά. Αλλά βρέθηκε πάλι σε μια μεγάλη έκπληξη... Για κάθε ιστορία που αράδιαζε, έπαιρνε απαντήσεις για τις οποίες δεν είχε ανταπάντηση. Όταν πήγαινε να ψελλίσει κάτι, το "τι μιλάς ρε μαλάκα αφού δεν ξέρεις μπάλα" συνοδευόμενο απ'το all-time classic "Φααααπ!" ήταν το φυσικό επακόλουθο. Ο Βαζελάκος επέστρεφε στον σύνδεσμο, μάθαινε μια παραλλαγή του μύθου που του είχαν σερβίρει, αλλά αυτό οδηγούσε σε ένα endless "Τι μιλάς... / Φαααπ!" loop.

Ο Βαζελάκος μεγάλωσε. Πήγε σε ανώτερο εκπαιδευτικό ίδρυμα. Συνέχισε να επισκέπτεται τον σύνδεσμο και να μαθαίνει μυθολογία. Πήρε και πρωτάθλημα το 2009-2010, για το οποίο φυσικά δεν μπορούσε να πανηγυρίσει για τους γνωστούς λόγους. Κάτι για κάποιον Μήτρογλου του έλεγαν και για κάποιον Άγγλο παρτενέρ και τον καρπάζωναν. Όλα αυτά τα χρόνια πάντως, μια λέξη είχε στοιχειώσει τα όνειρα του : Η λέξη "Ριζούπολη". Άκουγε στο σύνδεσμο να λένε "θα κάνουμε νέα Ριζούπολη", αλλά δεν καταλάβαινε τι εννοούσαν. Αφού δεν έβλεπε κάτι διαφορετικό... Κάθε χρόνο για Ριζούπολη άκουγε και στο τέλος έβλεπε αυτούς με τα ασπροκόκκινα στο τέλος να παίρνουν το πρωτάθλημα.

Φτάσαμε στο σήμερα... Ο Βαζελάκος, βλέποντας πως η ομάδα του βάδιζε προς την απώλεια άλλου ενός πρωταθλήματος, έμαθε οτι για πολλοστή φορά, οι ομοϊδεάτες του ετοιμάζουν "Νέα Ριζούπολη". Άρχισε να ψάχνεται λοιπόν, να ρωτάει τι θα γίνει. "Πέτρες ντου ξύλο επεισόδια δακρυγόνα μολότοφ μαχαίρια πυροβολισμοί" του έλεγαν και ο Βαζελάκος άρχισε να αισθάνεται σαν τον Ράμπο. Επιτέλους, θα μάθαινε τι ήταν η Ριζούπολη και θα έκανε μάλιστα και αναπαράσταση όπως του έλεγαν. Και άρχισε να ετοιμάζεται για τις 18 του Μάρτη του 2012 για το ΟΑΚΑ. Βέβαια ακόμη είχε την απορία πως θα μπορούσε να γίνει "Νέα Ριζούπολη" αφού ο αγώνας γινόταν στο ΟΑΚΑ, αλλά δεν τολμούσε να το πεί. Δεν ήθελε να δουν οι δικοί του τον σβέρκο-γυαλόχαρτο που είχε στρώσει με τόσα χρόνια καρπαζιάς και να δώσει δικαιώματα. Έτοιμος λοιπόν για τη Νέα Ριζούπολη στο ΟΑΚΑ ο Βαζελάκος.

Βαζέλια, προσέξτε καλά. Το πολύ κλάσιμο προκαλεί ερεθισμό στις αιμορροΐδες.
%PM, %10 %517 %2012 %13:%Μαρ

ΘΡΥΛΟΣ, έτσι απλά...

Written by
Γεννέθλια σήμερα. Ο Θρύλος μας έγινε 87 ετών. 87 χρόνια κανονικά, όχι μουσαντένια. 87 χρόνια ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ, όχι από ομάδα Α σε ομάδα Β και μετά από 4-5 αλλαγές να λες "είμαι η ομάδα Χ" και να μετράς για έτος ίδρυσης την ημέρα που ο ιδρυτής... συνέλαβε την ιδέα. 87 χρόνια γεμάτα συγκινήσεις, γεμάτα χαρές και λύπες, με την πλάστιγγα φυσικά να γέρνει κατά πολύ υπέρ της χαράς. Όσο και αν η λύπη απέκτησε σημαντικό μερίδιο στην ιστορία μας, λόγω της 08/02/1981...

Αφιερώματα θα διαβάσετε πολλά σήμερα, σε πολλά Ολυμπιακά (και μη) μέσα. Ο Ολυμπιακός έκλεισε τα 87. Μεγάλωσε. Και μεγάλωσε όχι μόνο ηλικιακά, αλλά και αγωνιστικά. Η ομάδα που κάποτε έπαιζε στα πρωταθλήματα του Πειραιά, όπου όλες οι ομάδες της περιοχής έπαιζαν στο Ποδηλατοδρόμιο (με τους ποδοσφαιριστές να φεύγουν μαύροι απ'την καρβουνόσκονη), σήμερα αγωνίζεται στα μεγαλύτερα γήπεδα της Ευρώπης. Η ομάδα που κάποτε ανταγωνιζόταν ομάδες των Βαλκανίων, σήμερα κοιτάζει στα μάτια και πολλές φορές ταπεινώνει τις μεγαλύτερες Ευρωπαϊκές ομάδες. Η ομάδα που κάποτε έδινε σκληρές μάχες για τον τίτλο στην Ελλάδα (και το κατάφερνε) με αντιπάλους τους πλούσιους των Αθηνών, σήμερα τους έχει μετατρέψει σε καρπαζοεισπράκτορες και τους έχει στο γκολ, την κλωτσιά και τη φάπα ανεξαρτήτως διοργάνωσης.

Μέσα σε αυτά τα 87 χρόνια, όλα τα τμήματα μας μεγάλωσαν. Το λατρεμένο μας ποδόσφαιρο, το μπάσκετ - που μας χάρισε μεγάλες συγκινήσεις στις αρχές της δεκαετίας του '90 και ήταν το αποκούμπι μας στα δύσκολα πέτρινα χρόνια. Ο ερασιτέχνης μας με σημαιοφόρους το τμήμα πόλο και το τμήμα βόλει με τους Ευρωπαϊκούς τίτλους και στη συνέχεια τον στίβο, την κολύμβηση, όλα τα τμήματα μας. Το πόσο μεγάλο μέγεθος είναι ο Ολυμπιακός το καταλαβαίνει  και ο πλέον αδαής, ο πλέον εμπαθής, βλέποντας το προφανές : Οτι ο Ολυμπιακός είναι ο μοναδικός σύλλογος που κάνει πρωταθλητισμό ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΤΜΗΜΑΤΑ ΤΟΥ. Ο μοναδικός!

Από την μάζωξη στην ταβέρνα του Μοίρα στον Πειραιά λοιπόν, στις μεγαλύτερες Ευρωπαϊκές αίθουσες συναντήσεων. Ο Ολυμπιακός είναι ένα μέγεθος αναγνωρίσιμο όχι μόνο στην Ευρώπη, αλλά παγκοσμίως. Και είναι αναμφισβήτητα ο πραγματικός πρέσβης της Ελλάδας στην Ευρώπη. Και όσοι αλλόθρησκους ή αντικειμενικούς θελήσουν να κάνουμε αυτή την κουβέντα, ευχαρίστως να τους ανοίξουμε τα μάτια και να τους βουλώσουμε τα στόματα. Με ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ, όχι παπατζιλίκια.

Ο Ολυμπιακός μας μεγάλωσε. Μαζί, μεγαλώνουμε κι εμείς. Υπερήφανοι, που ο Ολυμπιακός μας, όσο γερνάμε, μας γεμίζει χαρές. Ευτυχείς, γιατί η νέα γενιά γαύρων, τα πιτσιρίκια στα σχολεία, είναι η συντριπτική πλειοψηφία. Ευλογημένοι, γιατί μέσα στη δεκαετία του '90 και μέχρι σήμερα φτάσαμε απ'το ναδίρ στο ζενίθ, ζώντας την απόλυτη μεταμόρφωση. Βγήκαμε δυνατοί, υπερήφανοι μέσα απ'τις ταπεινώσεις και σήμερα είμαστε τόσο μακριά, που οι άλλοι το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να προσεύχονται να μην φτάσουν αυτοί στο ναδίρ. Γιατί αυτοί δεν είναι ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ... και δεν θα σηκωθούν ποτέ.

Κάποια στιγμή, θα γράψω κι εγώ ένα αφιέρωμα. Έχω γράψει για τόσα και τόσα άσχετα θέματα, άλλα όχι για τον Ολυμπιακό, την ίδρυση του, τα σημεία αναφοράς της ιστορίας του. Ο λόγος δεν είναι η βαριεστημάρα, αλλά ο βαθμός δυσκολίας του εγχειρήματος : Θεωρώ οτι η απόδοση του τι σήμαινε τότε, τι εξελίχθηκε να σημαίνει και το τι πρεσβεύει σήμερα η λέξη "Ολυμπιακός", αποτυπώνεται πολύ δύσκολα στο χαρτί - κανονικό ή "ηλεκτρονικό". Θα το κάνω, όταν είμαι απόλυτα βέβαιος οτι αυτό που γράφω δεν προσβάλλει αυτό που πραγματικά σημαίνει ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ. Χρόνια πολλά ΘΡΥΛΕ ΜΑΣ!
%PM, %06 %931 %2012 %23:%Μαρ

Σκέψεις...

Written by
Χαζεύοντας λίγο στατιστικά, βλέπω οτι από τη σεζόν 2008-2009 μέχρι και σήμερα, έχουμε δώσει 14 αγώνες για το UEFA / Europa League. Απ'αυτούς έχουμε κερδίσει τους 9 και έχουμε χάσει τους 5. Το εντυπωσιακό είναι πως σε αυτά τα 14 παιχνίδια έχουμε πετύχει 33 γκολ και έχουμε δεχθεί 11. Γενικά υπάρχει μια εντυπωσιακή αλλαγή στο Ευρωπαϊκό προφίλ μας - όχι μόνο βάσει της αγωνιστικής εικόνας μας, αλλά και βάσει αριθμών. Θα τα πούμε αναλυτικά εν καιρώ.

* Ορισμένα δημοσιεύματα, ορισμένες ραδιοφωνικές παρεμβάσεις και ορισμένα "αποκλειστικά" αν μη τι άλλο, σε κάνουν να χαμογελάς. Έχει λείψει το χαμόγελο από την καθημερινότητα μας και κάθε τι που μας κάνει να χαμογελάμε, είναι ευπρόσδεκτο. Φανταστείτε π.χ. έναν Ολυμπιακό με παρόντες Μήτρογλου, Καστίγιο, Καζίμ, Τζεμπούρ και Μιραλάς. Δεν ξέρω αν αγωνιστικά η ομάδα τι θα έκανε, αλλά οι στοιχηματζήδες θα έκαναν χρυσές δουλειές αν έπαιρναν στοιχήματα για το ποιός θα κοπανήσει ποιόν στην προπόνηση.

* Στην ΑΕΚ έχουν τρυπήσει τον πάτο του βαρελιού και πάνε όλο και πιο κάτω. Αφού περιμένουν να τους σώσει ο "Τίγρης", ο οποίος όλο έρχεται και όλο προβλήματα βρίσκει, άρχισαν να πανηγυρίζουν για το γυναικείο βόλει, στα πρότυπα άλλου σωματείου, αδελφού (εντός και εκτός εισαγωγικών). Και στην ιππασία παιδιά, και στην ιππασία.

* O Πάμπλο Γκαρσία λέει, θα χτυπήσει tattoo με τον δικέφαλο αετό όταν φύγει από τον ΠΑΟΚ. Σε ποιό κωλομέρι;

* Βλέποντας τον παροξυσμό των πράσινων μέσων για τον πόλεμο που... δέχονται από το κατεστημένο, θέλω να ευχηθώ ολόψυχα στους κουτόχορτους ΚΑΛΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ. Να συνεχίσουν έτσι ακριβώς όπως πάνε, με το μυαλό στις συνομωσίες και στο κυνήγι μαγισσών : Με αυτά τα μυαλά, σε 2-3 χρόνια αντίπαλοι μας για τη θέση στο Champions League θα είναι ο Ατρόμητος και η Ξάνθη.

* Στον Παναθηναϊκό έχουν παγώσει. Off λέει ο Λέτο. Πρήξιμο στο γόνατο λέει έχει, μάλλον λόγω χονδροπάθειας. Άλλος γιατρός είπε οτι υπάρχει πρόβλημα στη μέση. Το κύριο πρόβλημα του Λέτο πάντως παραμένει το συντριπτικό κάταγμα τσέπης. Πρέπει να κάνει θεραπεία με τρείς επιταγές των 20.000 ευρώ κάθε πρωί, μεσημέρι και βράδυ. Αν ακολουθηθεί αυτή η θεραπεία όχι μόνο το μεταξύ μας ματς προλαβαίνει, αλλά ενδεχομένως και την ΑΕΚ.

Members

Επόμενοι Αγώνες

Forum latest

  • No posts to display.